Friday, July 4, 2014

ശ്ലോകമാധുരി.55

ശ്ലോകമാധുരി.55

.കൊട്ടാരക്കരവാണിടും ഗണപതിക്കായെന്‍ നിവേദ്യങ്ങളായ്
ഇഷ്ടപ്പെട്ടിടുമുണ്ണിയപ്പമിവിധം വെയ്ക്കുന്നു ഭക്ത്യാദരം
കഷ്ടപ്പാടുകളൊക്കെ നീക്കിയടിയന്നായ് നീ നിനക്കേറ്റമാ-
മിഷ്ടപ്പെട്ട വരങ്ങളായി സുഖവും സൌഭാഗ്യവും നല്‍കണം.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
കൊമ്പിന്മേലൊരു കൊമ്പുപോലെ വളരും വമ്പൊത്ത കൊമ്പോര്‍ത്തു വന്‍ ‍-
വമ്പത്തം കലരും‌പടിക്കു കലമാ‍ന്‍ ഡംഭില്‍ മദിച്ചങ്ങനേ
കമ്പംകേറിമറിഞ്ഞുറഞ്ഞു വിപിനേ തുള്ളുമ്പൊള്‍ സിംഹങ്ങള്‍ തന്‍
മുമ്പില്‍ പെട്ടു,പിരിഞ്ഞവള്ളികളില്‍ വന്‍കൊമ്പും പിണഞ്ഞൂ,വിധി!
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
 ഘോരം സര്‍പ്പമൊടൊപ്പമഗ്നിമിഴി,ഭസ്മം പൂശിടും ദേഹവും
ചിത്രം നൃത്തമതെത്രയത്ര ചുടുകാട്ടില്‍ ചെയ്തിടും പാദവും
നിത്യം വൃദ്ധിയൊടാര്‍ത്തിടുന്ന നദിയും പൊല്‍ത്തിങ്കളും പൂര്‍ണ്ണമായ്
പാര്‍ക്കും നേരമെവര്‍ക്കുമാത്മസുഖമങ്ങേകുന്നിതെന്തത്ഭുതം! 
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
തൊട്ടാല്‍ താണുവണങ്ങിടും,നിറമെഴും പൂവാല്‍ ചിരിച്ചുള്ളതാം
മട്ടില്‍ ഹൃദ്യതയേകിടും ഗുണഗണം കാണിച്ചിടും സൌമ്യമായ്
തൊട്ടാവാടി,യിതോര്‍ത്തു നിന്നരികില്‍ വന്നാലിംഗനം ചെയ്കിലോ
കഷ്ടം മുള്ളുവലിഞ്ഞു മേനിമുറിയും, നിന്‍ നാട്യമെന്തത്ഭുതം!
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
നീ,രേ! പോകുവതെങ്ങു തന്നെയിരുളില്‍  നീരാട്ടിനോ,മേട്ടിനോ
നീരാടാനിവിടെത്ര നീരുറവയുണ്ടാരും കൊതിക്കുംവിധം
നീരാടാനൊരുപോക്കുതന്നെ പറയുന്നെല്ലാം പടം,കള്ളിനാല്‍
നീരാടാന്‍ മരനീരു തെണ്ടിയൊളിവില്‍ മണ്ടുന്നു മണ്ടന്‍ ജവം‍
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
“നീലക്കാര്‍മുകില്‍‌വര്‍ണ്ണനേയവിരതം ധ്യാനിക്കയാലേ സ്വയം
നീലിച്ചെന്റെ ഗളം,വിഷത്തെയശനം ചെയ്തെന്നെതല്ലാ ഋതം!
ഈ ലോകത്തിലൊരുത്തനെന്നുമിതുപോല്‍ ശ്രീനാഥനേ പൂര്‍ണ്ണമാ-
യാലംബിക്കിലിതേവിധം പ്രഭവമുണ്ടാം“ ശ്രീഭവന്‍ ചൊല്‍‌വു,കേള്‍‍.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
നിത്യം ഭാഗവതം ശ്രവിച്ചതുവിധം ശ്രദ്ധിച്ചു ജീവിക്കിലോ
കൃത്യം പൂര്‍ണ്ണമൊഴിഞ്ഞിടും ഭവഭയം ,നിര്‍വ്വാണവും കൈവരും
ഇത്ഥം ചൊല്‍‌വതു സത്യമാണു ഭഗവന്നാമം ജപിച്ചീടു നീ
ഭക്ത്യാ ശ്രീഹരിപാദമെത്തുവതിനീ മാര്‍ഗ്ഗം വരം, പുണ്യദം!
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
പണ്ടേ രേവതി നാളെനിക്കു ഹരമാണെന്‍ ജായതന്‍ നാളതാം
പണ്ടേ കേള്‍പ്പതുമുണ്ടു ശീലമെഴുപത്തൊന്നാണിവര്‍ക്കെപ്പൊഴും
പണ്ടേ ഞാനിവള്‍ ചൊല്‍‌വതൊന്നുമതുപോല്‍ കേള്‍ക്കില്ലതിന്‍ കാരണം
പണ്ടേ ഞാനവളോടു ചൊല്ലി,യതിനാല്‍ സ്വസ്ഥം, സുഖം, ജീവിതം!
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
മാറ്റുള്ളോരതുചെയ്തുകേട്ടതുവിധം പ്രഖ്യാതിയേറീടുവാന്‍
മറ്റുള്ളോര്‍ ചിലര്‍ വേലചെയ്കിലൊടുവില്‍ കഷ്ടം പെടും കൂട്ടരേ
വറ്റിച്ചൂ ഘടസംഭവന്‍ മുഴുവനായായാഴിയേ,യെന്നപോല്‍
പറ്റില്ലുപ്പുജലം കുടിപ്പതിനു നീ നോക്കില്‍ വരും ദുഷ്ഫലം.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
മെച്ചപ്പെട്ട നഖം,രദങ്ങളിവ ചേര്‍ന്നുള്ളോരു ചന്തത്തൊടെന്‍
പൂച്ചേ , നീയൊരു പിച്ചനായ മൃഗമായല്ലോ പിറന്നീവിധം
കൊച്ചുങ്ങള്‍ക്കു കൊടുക്കുവാനിവിടെ ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ച പാലല്പവും
മിച്ചം വെച്ചുതരാതെതന്നെ മുഴുവന്‍ തട്ടുന്ന നീ മ്ലേച്ഛനാം.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
രേ! നീ  വാനിലെ രത്നമോ,മതിമറിച്ചിട്ടുള്ള പൊന്‍‌കട്ടയോ
വാനോര്‍നാരികളങ്കണത്തിലിരുളില്‍ വെക്കുന്ന തീനാളമോ
നൂനം യാമിനി തന്റെ മൂക്കിലണിയും മൂക്കുത്തിയോ,മൌക്തികം
താനേ വിണ്ണിലുദിച്ചതോ, പറയു നീ നക്ഷത്രമേ,മിത്രമേ!
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
ശ്രീയായ് ശ്രീലകമെന്ന പേരു പലനാളെന്നേ വിളിച്ചൂ സഖര്‍
ശ്രീയായ് ഞാനതു ഹൃത്തിലേറ്റി വിനയത്തോടേ,യതാം സത്യവും
ശ്രീയായ് വന്നൊരു നാമമായിയിവനും കാണുന്നതാലേ സ്ഥിരം
ശ്രീയായ് തൂലിക യായ്ക്കൊരുത്തു രചനാചിത്രങ്ങളില്‍ ചിത്രമായ് !
.ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
ശ്രീരാമന്‍ ഹനുമാനുമൊത്തു ശരണം തേടുന്നവര്‍ക്കാമയം
തീരാനാശ്രയദായിയായി തിരുവാറ്റായില്‍ വിളങ്ങുന്നു ഹാ!
ആരും മണ്ഡിതവിഗ്രഹങ്ങളൊരുനാള്‍ കണ്ടാല്‍ ,സ്വയം സ്പഷ്ടമാ-
യോരോ മുന്‍‌ പിഴയൊക്കെ,നീക്കുമതിനായെത്തുന്നതേ പുണ്യമാം!
(ഒന്നാം പാദത്തിലെ ആദ്യാക്ഷരം,രണ്ടാം പാദത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അക്ഷരം.മൂന്നാം പാദത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം ,നാലാം
പാദത്തിലെ മൂന്നക്ഷരം കഴിഞ്ഞുള്ളഭാഗവും ചേര്‍ന്നാല്‍   “ശ്രീരാമന്‍ പിഴയൊക്കെ,നീക്കുമതിനായെത്തുന്നതേ പുണ്യമാം!“ എന്നും വായിക്കാം.)
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം

 കുറ്റിച്ചൂലേ, നിനക്കെന്‍ നിറവുനിറയുമീ കൂപ്പുകൈ, നീ ജയിക്ക!
ചുറ്റും കാണുന്ന ദുഷ്ടപ്പരിഷയെയടിയാല്‍ മാറ്റണം നീ സഹര്‍ഷം
ഒറ്റയ്ക്കല്ലാ സഹസ്രം ജനതതി പുറകേയെത്തിടും നീ നയിക്ക
മറ്റുള്ളോരാരുമില്ലാ കഴിവു തികയുവോരായി രാഷ്ട്രീയരംഗേ.
സ്രഗ്ദ്ധര 
ചായം ചായോടെ ചായിച്ചിതുപടി ചതുരത്തോടെ ചേര്‍ത്തുള്ള കാവ്യം
ചായം മായം  കലര്‍ത്താതിവനുമതിസുഖം തന്നുവെന്നോതിടുമ്പോള്‍
ചായം കൊണ്ടിത്രമാത്രം പുതുമയിലണിയിച്ചുള്ളൊരാ ചെയ്‌വനക്കെന്‍
ചായം ചാലിച്ച വര്‍ണ്ണപ്പൊലിമയിതുവിധം നല്‍കിടുന്നേറ്റുകൊള്‍വിന്‍!
.സ്രഗ്ദ്ധര
നേട്ടം മോഹിച്ചു ഞാനീ ധരയിലരുമയായ് കാത്ത ബന്ധങ്ങളെല്ലാം
കോട്ടംമാത്രം തരുന്നെന്നറിവു മറവുപോയെത്തവേയോര്‍ത്തു ഞാനും
വാട്ടം കൂടാതെയെന്നും ഗുരുപവനപുരാധീശനേകുന്ന തൃക്കണ്‍-
നോട്ടം കാക്കട്ടെ മായാജലധിയുടെയടിത്തട്ടിലാണ്ടീടുമെന്നെ.
.സ്രഗ്ദ്ധര

വേണ്ടാവേണ്ടാ പറഞ്ഞേനിതുപടിയിനിയും ശണ്ഠവേണ്ടാ,യൊടുക്കം
വേണ്ടാതുള്ളീവിധത്തില്‍ കലഹമിതുവിധം നീണ്ടുപോയാല്‍ മടുക്കും
വേണ്ടാ ഹൃത്തില്‍ മഥിക്കും വരികളിതുവിധം വീണ്ടുമമ്പായ് ഭവിക്കും,
വേണ്ടാ,താങ്കള്‍ക്കു വേണ്ടും മഹിമ തരുവതും വാണിയാണേ,നമിക്കാം.
.സ്രഗ്ദ്ധര

കൂട്ടംകൂടിക്കുതിച്ചും ചൊടിയൊടടവിയില്‍ മേടിലോടിക്കളിച്ചും
ചാട്ടം ചാടിപ്പിടിച്ചിട്ടൊടുവിലിരയെയങ്ങൊത്തുചേര്‍ന്നാഹരിച്ചും
വാട്ടംകൂടാതെ കാട്ടില്‍ ഭയരഹിതതരം ഭാവമോടേ ഗമിച്ചും
കോട്ടംകൂടാതെ വാഴും മൃഗകുലപതിതന്‍ കൂറില്‍ ഞാന്‍ , ഭാഗ്യപൂരം!

( എന്റെനാള്‍ പൂരം (ചിങ്ങക്കൂര്‍) ആണല്ലോ!!! ‍‍)

( നവമ്പർ ഒന്നു്,കേരളപ്പിറവിദിനം. ഒരാശംസ.)

അമ്പത്താറുനവമ്പറൊന്നിനു പിറന്നെല്ലാർക്കുമാഹ്ലാദമായ്
ഇമ്പത്തോടെ ലസിച്ചിടുന്ന മഹിതേ,യെൻ ജന്മനാടേ ജയ!
വമ്പാർന്നുള്ളൊരു സാഹിതീസഭയിതിൽ ഹൈമാഭയോടഭ്രമം
മാൺപേറും മലയാളവർണ്ണതിലകം ചാർത്തിത്തിളങ്ങുന്നു നീ!

അനിലിനു പിറന്നാളാശംസ.
ഉത്രട്ടാതിയില്‍ ജാതനായയനിലേ! ഭാഗ്യം തെളിഞ്ഞാളുവാന്‍
മിത്രങ്ങള്‍ ഹൃദി നേര്‍ന്നിടുന്നു വരമാമാശംസകള്‍ ശസ്തമായ്
അത്രയ്ക്കൊത്തയിണക്കമായ നിലയില്‍ ‘ദിവ്യ‘ത്വവും കീര്‍ത്തിയും
വൃത്രാരിക്കുമസൂയതോന്നുമവിധം ചേരട്ടെ തുഷ്ട്യാ സദാ !.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം


ശ്രീ അനുരുദ്ധവര്‍മ്മയ്ക്കുള്ള മറുപടി.

അത്തം വൃത്തിക്കു വന്നാല്‍ ബഹുതരമതുലം വൃദ്ധിയെത്തുന്നു കേള്‍പ്പൂ
മെത്തും ചിത്തത്തില്‍ മോദം, പഴയൊരു സമയം വന്നിടില്ലോര്‍ത്തുകൊള്‍ക
അത്തത്തിന്‍ കൂറു നല്ലൂ, ഹൃദിയതില്‍ ഹനുമാനേ ദിനം പൂജ ചെയ്യൂ
മൊത്തം സൌഭാഗ്യപൂര്‍ണ്ണം ,ശനിയുടെ വിനകള്‍ തീര്‍ത്തിടുന്നാഞ്ജനേയന്‍.
സ്രഗ്ദ്ധര
(ജ്യോതിര്‍മ്മയി ഓപ്പോളിനുള്ള മറുപടി)

കുംഭക്കൂറെന്നുതോന്നുന്നിതുപടിയെഴുതാം ഭാഷണം ഭൂഷയാക്കും
ഡംഭില്ലാതാരുമൊത്തും സഹൃദയമൊഴികള്‍ തൂകിടും സൌമ്യഭാവം
സ്തംഭം തെല്ലും വരാതേ തെളിയുമൊളിയൊടേ ശുക്രനുണ്ടല്ലൊ ചാരേ
ഗംഭീരം തന്നെ,പിന്നീടഴലുകളൊഴിയാന്‍ സൂര്യപാദം നമിക്കൂ. 
സ്രഗ്ദ്ധര
(ഗുരുവായൂര്‍ അമ്പലനടയില്‍ ഒരു മകന്‍ അമ്മയേ നടതള്ളിയിട്ടുപോയിപോല്‍ !)

ഏറ്റം മൂല്യമതായ വസ്തു നടയിൽ വെക്കാൻ തുനിഞ്ഞിന്നു ഞാൻ
ഊറ്റത്തോടെ നടയ്ക്കുവെച്ചു തനിയേയെന്നമ്മയേ മേന്മയായ്
മറ്റെന്തുള്ളു നടയ്ക്കുവെക്കുവതിനീ മക്കൾക്കു നിൻ മുന്നിലായ്
ഏറ്റം മൂല്യമുയർന്നതായി ഭുവിയിൽ, കണ്ണാ, പറഞ്ഞീടു നീ !

ശ്രീ വി.കെ.വി മേനോനു് ആശംസ

പലവിധകുസുമങ്ങള്‍ കൊണ്ടു മാല്യങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കും
കലയിതിലതിധന്യന്‍ തന്നെ വീക്കേവി മേനോന്‍
നിലവിലെ വിവിധം നല്‍ വൃത്തഭൂഷാഭയോടേ
നലമൊടു കവിതാപാദങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കും വിദഗ്ദ്ധന്‍ ‍.

ചിന്താ,സൌഹൃദ,മല്ലികാമലരുകള്‍ ഭംഗ്യാ നിരത്തീ രസം
സന്ധിപ്പിച്ച കളങ്ങളെത്ര രുചിരം, രമ്യം, മനോമോഹനം!
എന്തേ ചൊല്‍‌വതിതിന്നു വേണ്ടവിധമാം വാക്കില്ല വര്‍ണ്ണിക്കുവാന്‍
പൊന്തുന്നത്ഭുതഭൂതികള്‍,മതിമറന്നാടുന്നിതെന്‍ ചിത്തവും.

“വീക്കേവീ“യെന്ന പേരില്‍ കവിതകളിവിധം പൂക്കളായ് സ്തുത്യമായി-
ക്കോര്‍ക്കാനും കോര്‍ത്തുചേര്‍ത്തങ്ങതു നിറനിറവില്‍ സാഹിതിക്കേകുവാനും
വായ്ക്കുംനൈപുണ്യമോടേ കവികുലമണിയായ് കേള്‍വിയേറട്ടെ താങ്കള്‍-
ക്കെക്കാലം വാണിതന്‍ നല്‍‌വരഗുണമുണര്‍വായ്ത്തന്നെയെത്തട്ടെ പുഷ്ടം.

"ഭ്രമരാവലി" എന്ന വൃത്തത്തില്‍ മൂന്നു പൂക്കള്‍.
( നഭരസം ജജഗം നിരന്നുവരുന്നതാം ഭ്രമരാവലി. )

ഭ്രമരാവലി.
സുമധുരം സുമരാജി പൂത്തു വിടര്‍ന്നു കാറ്റിലുലഞ്ഞ വാര്‍
പ്രമദമായ സുഗന്ധസുന്ദരസന്ധ്യയെത്തി മനോഹരി!
അമലമായൊരു യാമമായി മദാന്ധരായ് മധുവുണ്ണുവാന്‍
അമിതമോദമൊടങ്ങു പാറി നടന്നു ഹാ ! ഭ്രമരാവലി.

കണ്ണാ.
ദുരിതമേറിവലഞ്ഞുലഞ്ഞിവനെത്തിടുന്നു തവാന്തികേ
കരുണയോടിതു കേള്‍ക്കവേണമതിന്നു ഞാനിത കൈതൊഴാം
വിരവില്‍ നീ പരിഹാരമാര്‍ഗ്ഗമെനിക്കു നല്‍ക കൃപാംബുധേ
ഗുരുമരുത്പുരനാഥനായി വിളങ്ങുമീശ്വര പാഹിമാം.

കൊതുകേ.
ഒരുതരത്തിലെനിക്കു ശാന്തിയതില്ല നിന്‍ കടിയാല്‍ വല-
ഞ്ഞരിയ വൈദ്യുതബാറ്റു വാങ്ങിയിരിപ്പു നിന്‍ വരവോര്‍ത്തു ഞാന്‍
പെരിയ ദാഹമൊടെന്റെ രക്തമെടുക്കുവാനിനി വന്നിടില്‍
ത്വരിതമായടിനല്‍കിടും, കൊതുകേ,നിനച്ചു പറക്ക നീ.


നിവേദ്യങ്ങള്‍..(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)
******************
ഈശന്മാര്‍ക്കു വിശേഷമായവിധമാം ഭക്ഷ്യങ്ങള്‍ സംതൃപ്തമായ്
സങ്കല്പിച്ചു വിശുദ്ധിയോടെ  വിവിധം പൂജാവിധിക്കൊത്തപോല്‍
ഭക്ത്യാ നല്‍കുവതൊക്കെയാണു നിറവാം നൈവേദ്യമെന്നോര്‍ക്കണം
നിത്യം നല്‍കുകില്‍ നല്‍‌വരങ്ങളിവയാലുണ്ടായിടും,നിശ്ചയം!

നൈവേദ്യങ്ങളിഹത്തിലുണ്ടു പലതാം മട്ടില്‍ പ്രസിദ്ധങ്ങളായ്
നെയ്യും തേന്‍,മലര്‍,വെള്ളനേദ്യ,മവിലും നെയ്യപ്പവും മോദകം
പാലും പക്വ,മുണക്കല്‍,കേരമിവയൊന്നൊന്നായുമൊന്നിച്ചുമായ്
കൂട്ടിക്കൂട്ടിയകൂട്ടുപായസമതും നൈവേദ്യമാണോര്‍ക്ക നാം

എന്നെന്നല്ല കരിക്കു,നല്‍തൃമധുരം, പൊങ്കാലയും വെണ്‍ഗുളം
തൃക്കൈവെണ്ണയുമപ്പമൊത്തരവണാ, കൂട്ടപ്പവും പാനകം
പിന്നീടാ വടമാലയും തെരളിയും പ്രത്യേകമാം പേരെഴും
നൈവേദ്യങ്ങളനേകമുണ്ടവകളോരോ മൂര്‍ത്തിതന്‍ ഭോജ്യമായ്

അപ്പം മോദകമുണ്ണിയപ്പമിവയാ വിഘ്നേശ്വരന്നിഷ്ടമാം
തൃക്കൈവെണ്ണ,യവില്‍ മലര്‍,രുചിയെഴും പാല്‍പ്പായസം കൃഷ്ണനും
ദേവിയ്ക്കോ പല പായസങ്ങള്‍ പഴവും കൂട്ടായ പൊങ്കാലയും
ശാസ്താവിന്നരിയപ്പമൊത്തരവണയ്ക്കാണേ പ്രിയം ന്യാദമായ്

വാണീദേവി കനിഞ്ഞിടും തൃമധുരം നൈവേദ്യമാക്കീടുകില്‍
വായൂപുത്രനുഴുന്നുചേര്‍ന്നവടയും നല്ലോരവില്‍നേദ്യവും
വേട്ടേക്കാരനു മുഖ്യമായി വറയും, സ്കന്ദന്നു പഞ്ചാമൃതം
നൂറും പാലു,കവുങ്ങുപൂക്കുല നവംനാഗങ്ങളും പ്രീതരാം.

പ്രത്യേകിച്ചു ചതുശ്യമാണു ശിവനും പ്രീതീ,യുഷപ്പായസം
പത്ഥ്യം ശ്രീ തിരുവാര്‍പ്പുകൃഷ്ണനതുപോലിത്യാദിയൊന്നാംതരം
സത്തേറുന്നറുനാഴിയാണു കിളിരൂരമ്മയ്ക്കു നൈവേദ്യമായ്
ഭക്ത്യാ നല്‍കുക,മുക്തിസിദ്ധി വരമായോതുന്നു വിഖ്യാതമായ്

ഇത്ഥം ജ്ഞാനികള്‍ ചൊന്നതൊക്കെ വിവിധം നൈവേദ്യമായ് യുക്തമായ്
നിത്യം നല്‍കുകില്‍ തുഷ്ടിയോടെയശനം കൈക്കൊണ്ടിടും മൂര്‍ത്തികള്‍
ഭക്ത്യാ നിങ്ങള്‍ യഥാവിധിക്കിവ നിനച്ചന്യൂനമര്‍പ്പിക്കിലോ
ഭക്തിക്കൊത്തവിധത്തിലുള്ള ഫലവും സിദ്ധിച്ചിടും ഭാഗ്യമാം.!

ക്രിസ്തുമസ് ആശംസകള്‍.(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)
നക്ഷത്രം പറയുന്നു “ഹാ! ക്ഷിതിയിതില്‍ രക്ഷയ്ക്കു പുല്‍ക്കൂട്ടിലായ്
അക്ഷിക്കോമനയായ ദിവ്യശിശു ജന്മംകൊണ്ട നാളോര്‍ക്ക നാം
അക്ഷ്ണം മോ ദമിയ ന്നുവന്നു പുകളേ റീടുന്നൊരീ  ക്രിസ്തുമസ്
ലക്ഷം ലക്ഷണമൊത്ത ഘോഷനിറവില്‍ ഘോഷിക്ക ജാജ്ജ്വല്യമായ്”

ഭൂവില്‍ സത്യസമത്വസത്ത്വഗുണമെമ്പാടും പടര്‍ന്നീടുവാന്‍
ദൈവം ഭൂമിയിലോട്ടുവിട്ട മകനാണെന്നോര്‍ക്കണം സര്‍വ്വരും
നോവേറേ ക്ഷമയോടെതന്നെ സഹനം ചെയ്തും ക്ഷമിച്ചും നമു-
ക്കേവം നന്മകളേകിടുന്ന പരനേ വാഴ്ത്തിസ്തുതിച്ചീടുവിന്‍

എന്നും മന്നിലെ മര്‍ത്ത്യഹൃത്തിലുദയം ചെയ്യുന്ന പൊന്‍‌താരകം
മിന്നും നന്മ മനുഷ്യരൂപനിറവില്‍ വന്നെന്നതും ഭാവുകം
ചിന്നും സ്നേഹമരന്ദമാര്‍ക്കുമരുളുന്നാനന്ദസന്ദായകം
തന്നേയാണവനെന്നതാണു ധരയില്‍ വന്‍‌ഹര്‍ഷസംവര്‍ദ്ധകം!

മഞ്ഞിന്‍തുള്ളികള്‍ പുല്‍ക്കൊടിക്കു മണിമുത്തം നല്‍കിടും രാത്രിയില്‍
മന്നില്‍ രക്ഷകനായി ദിവ്യശിശു ജന്മംകൊണ്ടൊരീ വേളയില്‍
മുന്നി‌ല്‍‌വന്നു ചിരിച്ചിടുന്ന പുതുവര്‍ഷം ഹര്‍ഷവര്‍ഷത്തൊടേ
നന്നായ്ത്തന്നെ വിടര്‍ന്നിടട്ടെ,യതിനായേകുന്നിതാശംസകള്‍.!!!
.
****************************************************************************

Thursday, July 3, 2014

ശ്ലോകമാധുരി.54

 ശ്ലോകമാധുരി.54.

ചെറിയനാളില്‍ നമുക്കു ഭവിച്ചൊരാ
വറുതിയോര്‍ക്കില്‍ സുഖംവരുമോ സഖേ
പറകില്‍ നമ്മുടെ കൊച്ചുകിടാങ്ങളി-
ന്നറിയുകില്ലവ,നാണവുമായിടാം!
ദ്രുതവിളംബിതം.

അഹി കഴുത്തിലുണ്ടെങ്കിലും ഹര-
ന്നഹിതമായിടുന്നില്ല തെല്ലുമേ
അഹിയെ ശയ്യയായ് വെയ്പ്പു വിഷ്ണുവും
മഹിതമാണു ദൈവേച്ഛയോര്‍ക്ക നാം !
സമ്മത
ഒരുമയോടു നാം ചൂലെടുക്കുകില്‍
ഭരണവീരരേ ദൂരെ നിര്‍ത്തിടാം
വരു സഹോദരാ,ആപ്പിനൊപ്പമായ്
പൊരുതിനില്‍ക്കണം,പൌരധര്‍മ്മമാം!
സമ്മത
കരുണയോടു നീ കേള്‍ക്കണം ഹരേ
ദുരിതമേറുമെന്‍ ദീനരോദനം
പെരുകുമെന്റെയീ ദുഃഖമാറ്റുവാന്‍
ചരണപങ്കജം കൂപ്പിനില്‍പ്പു ഞാന്‍ ‍.
സമ്മത
ഗുരുമരുത്പുരാധീശനെന്റെയീ
ദുരിതമൊക്കെയും മാറ്റുമോര്‍പ്പു ഞാന്‍
പെരിയ ദുഃഖമെന്നാളിലെത്തിലും
കരുണയോടവന്‍ തീര്‍ത്തിടും നിജം!
സമ്മത.
നരകവൈരിയായ് ശ്രീമരുത്പുരം
മരുവുമീശ്വരന്‍ ദുഃഖനാശനന്‍
ദുരിതമൊക്കെയും മാറുവാനെനി-
ക്കരുളണം വരം,കൂപ്പിടാം പദം
സമ്മത
മരണമെത്തിടും നേരമാരുമേ
സ്മരണ ചെയ്തിടും നിന്‍ പദാംബുജം
കരുണയോടെ നീ രക്ഷയേകണേ
ഹരിണദേശനാഥാ,ത്രിലോചനാ!
സമ്മത

മുരരിപു പതിയേപറഞ്ഞു “രാധേ
കരയരുതേയിനി ഞാന്‍ നിനക്കു മാത്രം“
കരളിലമൃതധാരപോലിനിക്കും
സ്വരമുതിരേയവള്‍ തോഷമാര്‍ന്നു നിന്നൂ.
പുഷ്പിതാഗ്ര.

ഇത്ഥമൊത്ത ചില കാവ്യമുത്തുകള്‍
ബദ്ധമോദമൊടു ഞാന്‍ നിരത്തവേ
മുഗ്ദ്ധഭാവനയടുത്തുവന്നുടന്‍
മുത്തമേകിയതുമെത്ര ചിത്രമേ!
രഥോദ്ധത
ബന്ധുരാംഗിയുടെ ഗാനരീതി കേ-
ട്ടെന്തിനിത്ര പരിഹാസവാക്കുകള്‍?
ഹന്ത! നാരിയുടെ ഗാനവൈഭവം
കുന്തമാക്കിയുരചെയ്‌വതാഭയോ!.
രഥോദ്ധത.

നാദാത്മികേ! നിന്നുടെപുണ്യരൂപം
കാണുന്നനേരത്തുണരുന്നു മോദം
ഔദാര്യമോടെന്നുടെ മാനസത്തിൽ
വാണീടു,വാണീഗുണമേകി മേൽ‌മേൽ.
ഇന്ദ്രവജ്ര
 പാണ്ഡിത്യമുണ്ടെന്നു നടിച്ചു ശുംഭർ
മണ്ടത്തരങ്ങൾ ബഹുധാ വദിപ്പൂ
ഖണ്ഡിച്ചിടേണ്ടൊക്കെയവർക്കു ബുദ്ധി-
യുണ്ടാകുവാൻ പ്രാർത്ഥന ചെയ്ക നല്ലൂ.
ഇന്ദ്രവജ്ര
പാലാഴിതന്നില്‍ തിരകള്‍ സഹര്‍ഷം
ആലോലമായിട്ടിളകുന്നതെന്തേ!
നീലാഭാമാകും ഹരിതന്റെ രൂപം
ആലോകനം ചെയ്തു നമിപ്പതാവാം
ഇന്ദ്രവജ്ര
രമാപതീ,നിന്നുടെ പുണ്യരൂപം
രമിച്ചിടുന്നെന്റെ മനസ്സില്‍ നിത്യം
അമേയമായെന്നുടെ ജന്മഭാഗ്യം
നമിച്ചിടാം നിന്നുടെ പാദപത്മം.
ഇന്ദ്രവജ്ര.
ചേണാര്‍ന്ന നിന്‍ കാറൊളിവര്‍ണ്ണരൂപം
കാണുന്നഭക്തര്‍ക്കതു ജന്മപുണ്യം
അര്‍ണ്ണോജനേത്രാ!  തിരുമുമ്പില്‍ ഞാനും
പാണിദ്വയംകൂപ്പി നമിച്ചുനില്‍പ്പൂ.
ഇന്ദ്രവജ്ര.
ആയില്യമാണിന്നഹിപൂജചെയ്യാന്‍
ഈയുള്ളവന്നുള്ളിലുയര്‍ന്നു മോഹം
മായാമയന്‍ തന്നുടെ ഭൂഷ,ശേഷ-
നായിക്കുറിക്കുന്നുചഥങ്ങള്‍ഭക്ത്യാ.
ഇന്ദ്രവജ്ര.
രമാപതീ,നിന്നുടെ പുണ്യരൂപം
രമിച്ചിടുന്നെന്റെ മനസ്സില്‍ നിത്യം
അമേയമായെന്നുടെ ജന്മഭാഗ്യം
നമിച്ചിടാം നിന്നുടെ പാദപത്മം.
ഉപേന്ദ്രവജ്ര.

ഓടിക്കളിച്ചു പുതുപൂക്കളിലുമ്മ വെച്ചു
ചാടിത്തിമിര്‍ത്തു വരവായി സമീരനിപ്പോള്‍
ആടിക്കുഴഞ്ഞു സുമരാജി യവന്നുവേണ്ടി
ചൂടിക്കഴിഞ്ഞു മൃദുഹാസമതെന്തു ചന്തം!
വസന്തതിലകം.
കുല്യേ നിനക്കു പലഭാവവുമുണ്ടു,പണ്ടു
കല്യാണിരാഗമുണരും ശ്രുതി കേട്ടു നിന്നില്‍
വല്യോരുഭാവമൊടു ഞാനതു കേട്ടുനിന്ന-
ബാല്യം രസിച്ചു കഴിയാനിനി ഭാഗ്യമുണ്ടോ?
വസന്തതിലകം.
പാരില്‍ പ്രസിദ്ധിയെഴുമീ‘യൊളശ‘പ്രദേശം
നേരോടെ കാത്തു പരദൈവതമായ് വിളങ്ങും
വീരന്‍,പ്രഭാഭരിതനായ കിരാതസൂനൂ!
പാരാതെ തന്നിടുക നിന്‍ വരദാഭയം മേ.
വസന്തതിലകം.
ലോകം പ്രവൃദ്ധമദമത്സരദുഷ്കൃതത്താല്‍
ശോകം മുഴുത്തുവലയുന്നതു തീര്‍ത്തു കൃത്യം
പാകം പെരുത്ത പദഭംഗി പടര്‍ത്തി മിന്നും
ശ്ലോകം രചിച്ച കരമെത്ര പവിത്രമെന്നോ!
വസന്തതിലകം.(സമസ്യാപൂരണം).


താലോലിക്കാനിന്നു  ഞാനൊന്നെടുക്കും
നീലക്കണ്ണാ, കൈകളാല്‍ നിന്റെ ഗാത്രം
ആലോചിക്കേ കാണ്മു ഞാ,നെന്റെ ഭാഗ്യം
ഭൂലോകത്തില്‍ നന്ദഗോപന്നു മാത്രം.
ശാലിനി.
വണ്ടിന്‍‌കൂട്ടം തെണ്ടിയെത്തും സുമങ്ങള്‍-
ക്കുണ്ടെന്നോര്‍ക്കൂ വശ്യമാകും സുഗന്ധം
വേണ്ടുംവണ്ണം തേന്‍ കുടിച്ചാ മിളിന്ദം
മണ്ടുംനേരം ധന്യമാം പുഷ്പജന്മം.
ശാലിനി.
ഇഷ്ടംപോലേ തുട്ടു കൈയില്‍വരുമ്പോള്‍
ഇഷ്ടന്മാരായൊട്ടിടുന്നോരനേകം
ദുഷ്ടന്മാര്‍ക്കായിഷ്ടമങ്ങേകിയാലോ
കഷ്ടം വന്നാല്‍ ദൃഷ്ടമാവില്ലൊരാളും.
ശാലിനി.
ഇഷ്ടംപോലേ പൂക്കളെങ്ങും വിടര്‍ന്നൂ
സ്പഷ്ടം ഹൃത്തില്‍ മോദമൊപ്പം വിരിഞ്ഞൂ
ഒന്നൊന്നായീ പൂക്കളെല്ലാം പറിക്കാം
നന്നായോണപ്പൂക്കളങ്ങള്‍ നിരത്താം.
ശാലിനി.
തര്‍ക്കം വേണ്ടാ, യെന്റെ ഹൃത്തില്‍ കടന്നി-
“ട്ടൊക്കെപ്പോട്ടേ“ യെന്നു ചൊല്ലാന്‍ വരട്ടേ
മുക്കാണോ നിന്‍ രാഗമെല്ലാം ശരിക്കും
മക്കാറാക്കീ ശാലിനീ, നിന്‍ മിടുക്കായ്
ശാലിനി

കരഞ്ഞുകൊണ്ടെന്നരികത്തുവന്നു നീ
ഉരച്ചകാര്യം പരിതാപമെങ്കിലും
ഇഹത്തിലെല്ലാമൊരു മായതന്നെയെ-
ന്നുറച്ചുപാര്‍ത്താല്‍ കദനം മറന്നിടാം.
വംശസ്ഥം.
നിരത്തില്‍ നിന്നാളുകള്‍കൈകള്‍ നീട്ടിലും
നിറുത്തുകില്ലീ ശകടങ്ങളെന്നതാല്‍
ഒരുത്തരും ഖേദമിതില്‍ പറഞ്ഞിടാ
നിറുത്തുകീ സ്ഥാപനവെള്ളയാനയേ.
വംശസ്ഥം.
ഹിമാദ്രിപോല്‍ ശീതളമാണു നിന്‍‌സ്മിതം
സുമത്തിനെപ്പോലെ മനോഹരം മുഖം
അമേയമാണീ ഗുണമൊക്കെയെങ്കിലും
നമുക്കു നിന്‍വാണിയസഹ്യമാം സഖീ
വംശസ്ഥം.
പ്രശസ്തമാം നക്കരതന്നില്‍ വാണിടും
മഹേശ്വരാ! പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ നില്‍പ്പു ഞാന്‍
ഇഹത്തില്‍ ഞാന്‍ ചെയ്തൊരു പാപമൊക്കെയും
നശിക്കുവാനായിവനേകണം വരം
വംശസ്ഥം.

മനസ്സില്‍ ജനിക്കും വികാരങ്ങളെല്ലാം
നിനച്ചാല്‍ ശരിക്കും മഹാമൌഢ്യമാവാം
മനുഷ്യാ,ഭജിക്കൂ ഭവത്പാദപത്മം
നിനക്കിന്നതേകുന്നിതാത്മപ്രഹര്‍ഷം.
ഭുജംഗപ്രയാതം

ഒരിക്കലും മയത്തൊടേയുരച്ചതില്ല വാക്കുകള്‍
നിരന്തരം നിരത്തില്‍നിന്നു കാട്ടിയെത്ര മുഷ്ക്കുകള്‍
കരുത്തുപോയി വാര്‍ദ്ധകത്തിലെത്തി, ലോകര്‍ ഭിക്ഷയായ്
തരുന്നതൊക്കെ ഭാഗ്യമായ് നിനച്ചിടുന്നു ഞാന്‍ സദാ.

മുരാരെ,നിന്റെമുന്നില്‍ മുമ്പൊരിക്കലും കടന്നു വ-
ന്നൊരൊറ്റനാമമോതിയില്ല ഭക്തിപൂര്‍വ്വ,മോര്‍പ്പു ഞാന്‍
ഒരിറ്റുകുറ്റമെന്റെമേല്‍ നിനച്ചിടാതെതന്നെ നീ
തരുന്നതൊക്കെ ഭാഗ്യമായ് നിനച്ചിടുന്നു ഞാന്‍ സദാ.
സമസ്യാപൂരണങ്ങള്‍ (പഞ്ചചാമരം)


കരുതുക സഖരേ നാം സോദരന്മാര്‍ക്കു തുല്യം
പൊരുതരുതൊരുനാളും പേരിനായ്‌പ്പോലുമാരും
ഒരുമയൊടുലകില്‍ നാം സ്നേഹമായ് വാഴ്‌ക നിത്യം
നിരവധി ഗുണമുണ്ടാം സൌഖ്യമേറീടുമാര്‍ക്കും.
മാലിനി
പ്രണയമധുരമാം നിന്‍ നോക്കു കണ്ടാല്‍ മനോജ്ഞേ
ഉണരുമുടനെ തന്നെന്‍ ചിത്തഭൃംഗം സഹര്‍ഷം
അണയുമവനുടന്‍ നിന്‍ മുഗ്ദ്ധമാമാനനത്തില്‍
പുണരുവതിനു തക്കം പാര്‍ത്തു കാത്തങ്ങിരിക്കും!
മാലിനി

അച്ചന്‍ കോവില്‍ നദിക്കു പുണ്യപുളകം ചാര്‍ത്തി പ്രഭാപൂര്‍ണ്ണയായ്
സ്വച്ഛന്ദം വരദായിയായി വിലസും താഴൂര്‍പുരാധീശ്വരീ
ഉച്ചത്തില്‍ വരുമത്തലൊക്കെയൊഴിവാകാനായെനിക്കേക നിന്‍-
തൃച്ചൈതന്യവരപ്രഭാവമതിനായ്  തൃക്കാല്‍ നമിക്കുന്നു ഞാന്‍ .
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
“എന്തിന്നായ് പനിനീര്‍സുമത്തിനിവിധം ഖേദം, പറഞ്ഞീടു നിന്‍ ‍-
ചന്തം വേണ്ടതിലേറെയുണ്ടു,മണവും ഹൃദ്യം മയക്കും വിധം“
“എന്തേ ചൊല്‍‌വതെനിക്കുമേറെ ഗുണമുണ്ടെന്നാലുമെന്നേ തഴ-
ഞ്ഞെന്തേ കാമനെടുത്തു ചൂതകുസുമം തന്‍ബാണമാക്കാന്‍ സ്വയം.”
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
ഊതുന്നേരമണഞ്ഞുപോണു തിരി,യെ ന്നാ‍ല്‍ ഞാനടുപ്പില്‍ വലി-
ച്ചൂതും നേരമൊരുജ്ജ്വലിപ്പു,ശരിയായ് തീജ്വാലയായ് മാറിടും
ഏതാണീ പണി,യഗ്നിദേവ,ദയയെന്യേ നീയിതെന്തീവിധം
ഭേദം കാട്ടുവതിത്രദുര്‍ബ്ബലര്‍ നിനക്കാളല്ലെ,യൊന്നാളുവാന്‍ ?
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
ഒക്കത്തുണ്ടൊരു കുട്ടി,വട്ടി തലയില്‍ പെട്ടെന്നെടുക്കാന്‍ വിധം
പൊക്കാണത്തിലുടഞ്ഞുജീര്‍ണ്ണതരമാം വസ്ത്രങ്ങളും പെട്ടിയും
വക്കാണത്തിനു ലേശവും മടിയെഴാ ഭാവം,ഭയത്തോടെ ഞാന്‍
നോക്കുംനേരമൊരീര്‍ഷ്യയില്‍ പടികടന്നെത്തീട്ടു നില്പാണവള്‍.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം
ഒത്താലൊത്തതുപോലെയൊത്തകവിയായ് ചെത്താനിറങ്ങും വിധൌ
വൃത്തം മൊത്തമെടുത്തടുത്തു മികവില്‍ ചാര്‍ത്തേണമെന്നോതിയാല്‍
കത്തുന്നെന്നുടെയുള്ളമൊത്തപടിയായ് ഭോഷത്തമെല്ലാം നിറ-
ച്ചത്യന്താധുനികത്തിലൊക്കെയലറും, പാടും,പറഞ്ഞാടിടും!
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം.
കണ്ണാ! നല്‍തുളസീദളം സമമുടന്‍ തൃക്കാല്‍ക്കല്‍ വീണീടുവാന്‍
എണ്ണുന്നെന്റെ മനസ്സുകൊണ്ടതിനു ഞാനെത്തുന്നു നിന്‍ മുന്നിലായ്
സ്വര്‍ണ്ണാഭം  തിരുപാദധൂളി വരമായ് കൊള്ളാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ സ്വയം
പൂര്‍ണ്ണം ധന്യത തന്നെ,യെന്നെയതിനായര്‍പ്പിപ്പു,കൂപ്പുന്നു ഞാന്‍ .
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം.
******************************************************************************

Tuesday, September 17, 2013

ശ്ലോകമാധുരി.53




കുമാരനല്ലൂര്‍  കാത്ത്യായനീ സുപ്രഭാതം.
***********************************
(വൃത്തം:വസന്തതിലകം)

പാലാഴി തന്നിലമരും ഭഗവാന്റെ ഭാവം
ലീലാവിലാസമൊടു മായയതായ് പിറന്ന
ശ്രീ വിഷ്ണുമായയുടെ മോഹനമായ രൂപം
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

പൊല്‍ത്താരിനോടു സമമായ മുഖാഭ,കൈയില്‍
എക്കാലവും വരദമാം തവ ശംഖു,ചക്രം
തൃക്കാല്‍ച്ചിലമ്പു,മണിമാലകളും ധരിച്ച
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

മെച്ചത്തിലുള്ള മണികാതില,മുത്തുമാല
തൃച്ചക്രമൊത്തു വരശംഖുമണിഞ്ഞു നിത്യം
സ്വച്ഛം വിളങ്ങി വിലസുന്ന കുമാരനല്ലൂര്‍
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ദുഃഖാപഹേ, ദുരിതനാശിനിയായ് ജഗത്തില്‍
പ്രഖ്യാതമായ തവ വേഷവിശേഷമെല്ലാം
ഉദ്ഘോഷമായ വരദര്‍ശനമായി നല്‍കും
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ഊനം വരാതെയുലകത്തിനു രക്ഷയേകി
ആനന്ദമായുണരുമാ മുഖപങ്കജത്തില്‍
നൂനം വിടര്‍ന്നു വിലസുന്നൊരു രമ്യഭാവം
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ദൈത്യര്‍ക്കു ഭീതിയുളവാക്കിടുമുഗ്രരൂപം
മര്‍ത്ത്യര്‍ക്കു ശാന്തിയരുളും ലളിതം സ്വരൂപം
ഭക്തര്‍ക്കു മുക്തിവരദം വരപുണ്യരൂപം
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ജന്മങ്ങള്‍തോറുമിവനൊത്തൊരു പുണ്യമെല്ലാം
നിന്‍ മുന്നില്‍ വെച്ചു കഴല്‍ കൂപ്പി ഭജിച്ചുനില്‍ക്കാം
എന്‍ മാനസത്തിലഴിയാത്തൊരു ഭക്തിയെത്താന്‍
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

അശ്രാന്തമായ ഭജനംവഴി നിന്റെ മുന്നില്‍
വിശ്രാന്തമായി നിലകൊണ്ടിടുമെന്റെയുള്ളില്‍
വിശ്രാന്തിയേകിയമരുന്ന കുമാരനല്ലൂര്‍
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ഇന്നോളമുള്ള പടുപാപമൊഴിഞ്ഞുപോവാന്‍
നന്നായ നല്ലവഴി കാട്ടുവതിന്നു മുന്നില്‍
മിന്നായമായയൊളിതന്ന കുമാരനല്ലൂര്‍
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ദുര്‍ഗ്ഗങ്ങളായ ദുരിതങ്ങളടുത്തിടുമ്പോള്‍
മാര്‍ഗ്ഗം തെളിച്ചു തവഭക്തരെ രക്ഷ ചെയ്യും
ദുര്‍ഗ്ഗേ തെളിഞ്ഞു വിളയാടുകയെന്‍ മനസ്സില്‍
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ഭോഷ്ക്കെന്നു ചൊല്ലി വരദര്‍ശനസൌഭഗത്തെ
മുഷ്ക്കോടെ തള്ളിയിരുളേറി വലഞ്ഞവര്‍ക്കും
നിഷ്ക്കാമമായി ദയയോടിരുള്‍ മാറ്റിടും ശ്രീ
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

തൃക്കാര്‍ത്തികയ്ക്കു തിരുവുത്സവനാളില്‍ ഭക്തര്‍
ഉത്സാഹമായി തവ സേവ നടത്തിടുമ്പോള്‍
ത്വല്‍ സ്നേഹമൊക്കെയവരില്‍ കനിവോടെ നല്‍കും
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ആഭീലമായ ഗതി വന്നണയുന്ന നാളില്‍
ആഭൂതിയാര്‍ന്ന മുഖപങ്കജദര്‍ശനത്താല്‍
ആഭോഗസൌഖ്യമുളവാക്കിയനുഗ്രഹിക്കും
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ഉത്താപമൊക്കെയൊഴിവാക്കുവതിന്നു ഭക്തര്‍
ഉത്താളഭക്തിയൊടു നിന്നെ ഭജിച്ചിടുമ്പോള്‍
ഉള്‍ത്താരിലാത്തദയവോടെ കനിഞ്ഞിടും ശ്രീ
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

മാലോകരിന്നു ദുരിതത്തിലുഴന്നിടുമ്പോള്‍
ആലംബമായിയണയാന്‍ തവ തൃപ്പദങ്ങള്‍
മാലൊക്കെമാറ്റിടുമനുഗ്രഹമേകുമമ്മേ
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ദുഷ്ടര്‍ക്കു ദുര്‍ഗ്ഗതി വരുത്തി ജഗത്തിലുള്ള
ശിഷ്ടര്‍ക്കു രക്ഷയരുളുന്നൊരു വിഷ്ണുമായേ
കഷ്ടം വരാതെയടിയങ്ങളെ നീ തുണയ്ക്ക
കാത്ത്യായനീ ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ഹൃദ്യം വെളുപ്പിലണിയുന്നൊരു വാണിരൂപം
വിദ്യാവിശേഷഗുണമേകുമമോഘഭാവം
ഹൃത്തില്‍ തുടന്നുവിടരും ഭവമാം പ്രഭാവം
കാത്ത്യായനീ,ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

നിത്യം പ്രഭാതസമയേ മലര്‍മങ്കയായീ
ഭക്തര്‍ക്കു മുന്നില്‍ വിലസുന്ന ഭവത്സ്വരൂപം
ചിത്തത്തിലൊത്തസുഖമേകുമതൊന്നു കാണ്മാന്‍
കാത്ത്യായനീ,ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

പന്തീരടിക്കു പരമേശ്വരിയായ് വിളങ്ങും
നിന്‍ ദീപ്തമായ ശുഭദര്‍ശനസൌഭഗത്താല്‍
സന്താപമൊക്കെയൊഴിവാക്കിയനുഗ്രഹിക്കും
കാത്ത്യായനീ,ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ഉച്ചയ്ക്കു ദുര്‍ഗ്ഗയുടെ വേഷവിശേഷമോടേ
മെച്ചത്തിലുള്ള നില നിര്‍വൃതിയേകിടുമ്പോള്‍
ഉച്ചത്തില്‍ നാമമുരുവിട്ടു തൊഴുന്നു ഭക്തര്‍
കാത്ത്യായനീ,ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

അത്താഴപൂജസമയേ വനദുര്‍ഗ്ഗയായി
ഭക്തര്‍ക്കഭീഷ്ടവരദായിനിയായ് വിളങ്ങി
ഉള്‍ത്താപഹാരിണിയുമായമരുന്ന മായേ
കാത്ത്യായനീ,ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

സത്ത്വപ്രധാനഗുണഭാവമൊടേ ലസിക്കും
സിദ്ധിപ്രദായിനി,മൃഡാനി,വരം സ്വരൂപം
ബദ്ധാഞ്ജലീസഹിതമിന്നു നമിപ്പു ഭക്തര്‍
കാത്ത്യായനീ,ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

ദിഷ്ടത്തിനൊത്തപടിയിക്ഷിതി തന്നില്‍ സര്‍വ്വം
സൃഷ്ടിച്ചു രക്ഷപുനരേകിടുമമ്മ നീയേ
സ്പഷ്ടം ധരയ്ക്കു പരമാശ്രയമായ മായേ
കാത്ത്യായനീ,ഭഗവതീ തവ സുപ്രഭാതം

*******************************

 ഓണനാളുകളുടെ ദേവതാസങ്കല്പത്തില്‍ ഒരു ഏകവൃത്തശ്ലോകസദസ്സ്.
(വൃത്തം: വസന്തതിലകം)
*****************************

തീര്‍ക്കുന്നു ഞാനിവിധമൊത്തപദങ്ങളാലേ
ഓര്‍ക്കാന്‍ ദിനാധിപരെയാ ദശനാളിലായി
അത്തം തുടങ്ങി തിരുവോണമതാം വരേക്കും
ഭക്ത്യാ ഭജിക്ക ദിനനാഥരെ, വൃദ്ധിയുണ്ടാം

അത്തത്തിലോണമുണരുന്നിതിലാദ്യനാളില്‍
മെത്തും ഹൃദത്തിലുമുണര്‍ന്നിടുമാത്മമോദം
ചിത്തത്തിലത്യധികഭക്തിയൊടോര്‍ക്ക നമ്മള്‍
‘വിഘ്നേശ്വര‘ന്റെ വരപാദമപാരമാര്യം

ചിത്രത്തിലെത്തുമൊരു ചിത്തിരയെന്ന നാളില്‍
വൃത്തിക്കുതന്നെ ‘ശിവശക്തി‘യെയോര്‍ത്തിടേണം
മെച്ചത്തില്‍ രണ്ടു വലയങ്ങളിലായി പൂക്കള്‍
വെച്ചാലതില്‍ തെളിയുമുത്തമമായി ഭാഗ്യം

മോടിക്കു മൂന്നുവലയങ്ങളതിന്റെയുള്ളില്‍
ചോതിക്കിടേണമതിരമ്യസുമങ്ങള്‍ ഭംഗ്യാ
ആതങ്കമൊക്കെയൊഴിവാക്കിടുമാ‘ ത്രിനേത്രന്‍‘
ഭൂതേശ്വരന്റെ ദിനമാണതുമോര്‍ക്ക ഭക്ത്യാ.

അന്നാ വിശാഖമൊരു നാളുവരുന്നനാളില്‍
നന്നായി നാലുകളമങ്ങനെ തീര്‍ത്തിടേണം
അന്നോളമുള്ള ദുരിതങ്ങളൊഴിഞ്ഞിടാനായ്
‘ബ്രഹ്മാ‘വിനോടു വരമര്‍ത്ഥന ചെയ്തിടേണം.

അന്നെന്നു വന്നിതനിഴം മിഴിതന്നിലെല്ലാം
മിന്നുന്ന പൂക്കളമതില്‍ വലയങ്ങളഞ്ചും
അന്നോര്‍ത്തു ‘പഞ്ചശരദേവ‘നു പൂജയെല്ലാം
നന്നായ് നടത്തിടുക,ബന്ധുരബന്ധമുണ്ടാം

ആട്ടംകളഞ്ഞു വലയങ്ങളിലാറിലായി
കേട്ടയ്ക്കു പൂക്കളിടുകില്‍ വരുമാത്മഹര്‍ഷം
മുട്ടാതെ ഭാഗ്യവരമൊക്കെ ലഭിപ്പതിന്നായ്
മുട്ടീടു ‘ഷണ്മുഖ‘പദത്തില്‍,ഭവം ഭവിക്കും

മൂല്യങ്ങളായ സുമമൊക്കെ നിരത്തിവെച്ചു
മൂലംദിനത്തില്‍ വലയങ്ങളൊരേഴു തീര്‍ക്കാം
മൂല്യങ്ങള്‍ നമ്മിലുരുവാക്കിയ യോഗ്യനാകു-
മാരാദ്ധ്യനായ ‘ഗുരുനാഥനു‘ പൂജ ചെയ്യാം

മാറാത്ത ‘ദിക്കുകളിലെട്ടുമതിന്റെ നാഥര്‍‘
പൂരാടനാളിലൊരു പൂജയവര്‍ക്കു നല്‍കാന്‍
നേരായിയെട്ടുവലയങ്ങളിലുള്ളില്‍ രമ്യം
താരൊക്കെ വെച്ചിടുക,ഭാഗ്യമതാം ഫലം കേള്‍

നേത്രത്തിനേറ്റമനുഭൂതി സുമങ്ങള്‍ നല്‍കാന്‍
ഉത്രാടനാളില്‍ വലയങ്ങളുമൊമ്പതാകും
‘വൃത്രാരി‘യാണു ദിനനാഥനവന്റെ നാമം
ചിത്തത്തിലോര്‍ക്കിലതു നന്മ നമുക്കു നല്‍കും

വൃത്തിക്കുതന്നെ തിരുവോണദിനത്തിലന്നു
വൃത്തത്തില്‍ വെച്ചിടുക പത്തുകളങ്ങള്‍ ഭംഗ്യാ
‘തൃക്കാക്കരേശ‘ വരബിംബമതിന്റെ മദ്ധ്യേ
വെയ്ക്കേണമോര്‍ക്ക,ഭഗവാന്‍ തരുമാത്മസൌഖ്യം

തൃക്കാക്കരേശ,ഭഗവാനെ ജഗത്തിലെങ്ങും
വായ്ക്കട്ടെ ശാന്തി,യഭിവൃദ്ധിയഭൂതപൂര്‍വ്വം
എക്കാലവും മനുജരുദ്ഗതി നേടിടേണം
തൃക്കാല്‍ക്കലെന്നുമതിനായി നമിച്ചിടുന്നേന്‍.



(ക്രിസ്റ്റീനാ റോസെറ്റിയുടെ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് കവിതയുടെ തര്ജ്ജനമ.)
What are heavy? Sea-sand and sorrow:
What are brief? To-day and to-morrow:
What are frail? Spring blossoms and youth:
What are deep? The ocean and truth.

ഏതിന്നാണതിഭാര,മീ കടലിലേ പൂഴിക്കുമൊപ്പം വ്യഥ-
യ്ക്കേതാണങ്ങതിഹൃസ്വ,മീ ദിവസവും വന്നെത്തിടും നാളെയും
ഏതാണങ്ങതിഭംഗുരം,യുവതയും വാസന്തപുഷ്പങ്ങളും
ഏതാണേറ്റമഗാധ,മീയുദധിയും ചൊല്ലേറിടും സത്യവും.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

അമ്പേ! പൂക്കളിലുള്ള വര്‍ണ്ണമികവീ മുറ്റത്തു വൃത്തത്തിലായ്
ഇമ്പത്തില്‍ ഭൃതഭംഗിയോടഭിരതാല്‍ തീര്‍ത്തീടിലാര്‍ത്താടിടാം
തമ്പ്രാന്‍ മാബലി വന്നിതൊന്നു കണിയായ് കാണും ക്ഷണം ഹൃത്തടം
തുമ്പം വിട്ടു വിടര്‍ന്നിടും,ക്ഷമയില്‍ നാം തീര്‍ക്കേണമീ പൂക്കളം.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ആശിസ്സേകണമെന്നൊരാഗ്രഹമവന്‍ നിന്നോടു ചൊല്ലീടവേ
ആശിസ്സേ,യതിനര്‍ത്ഥമൊക്കെയറിയില്ലെന്നും പറഞ്ഞില്ല നീ
ആശിസ്സാലവനേകി നീ കടിയതിന്നാലേ വലഞ്ഞിന്നവന്‍
ആശിസ്സേറി മരിച്ചുപോമതിനു നിന്‍ മണ്ടത്തമാം കാരണം.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)
( ആശിസ്സ് = അനുഗ്രഹം,പാമ്പു്,വിഷപ്പല്ല് ,വിഷം )

എന്തേ മര്‍ത്ത്യരുദഗ്രമായി ഗിരി പൊട്ടിപ്പൂ,നിരത്തീട്ടു,പി-
ന്നെന്തേ കാടിനു തീയിടുന്നവഴിയും പീഡിപ്പിതീ ഭൂമിയേ
പൊന്തും സ്വാര്‍ത്ഥതകൊണ്ടു വേണ്ട ധനമാര്‍ജ്ജിക്കാന്‍ നരര്‍ ലക്ഷ്മിയേ
നന്ദിപ്പിപ്പതിനീ സപത്നിയെ സദാ ദ്രോഹിപ്പിതെന്നോര്‍പ്പു  ഞാന്‍.
(സപത്നി=ഭര്‍ത്താവിന്റെ മറ്റൊരു ഭാര്യ)
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

എല്ലാവര്‍ക്കും ശ്രമിക്കാമിവിടൊരു നിയമം ശക്തമായ് വന്നിടേണം
കൊല്ലുന്നോര്‍ക്കൊപ്പമായിട്ടവരെയുടനിതില്‍നിന്നു രക്ഷിപ്പവര്‍ക്കും
തല്ലും കല്ലേറുമന്ത്യംപിണയുമതുവരേ തൂക്കിയന്ത്യം വരുത്താന്‍
അല്ലേ നാം നോക്കിടേണ്ടൂ, ശരിയിതുവഴിതാന്‍ രക്ഷയാം ദുര്‍ബ്ബലര്‍ക്കും.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ഒത്താലൊത്തതുപോലെ മുഗ്ദ്ധകവിതാസത്തായ മുത്തൊക്കെയും
മൊത്തം കൊത്തിയെടുത്തെടുത്തു തരുമാ തത്തമ്മയോടൊത്തു നീ
മെത്തും പത്തരമാറ്റിലുള്ള മഹിതം വൃത്തത്തിലായ് തീര്‍ത്തൊരാ
മുത്താമുത്തമമുക്തകത്തിലുളവാം തത്ത്വത്തിലാര്‍ത്തെന്‍ മനം!
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ഓണക്കോടിയുടുത്തു വന്ന മുകിലേ, നീയൊന്നു തന്നീടുമോ
നാണംകൊണ്ടു തുടുത്ത പെണ്ണിനഴകായ് ചാര്‍ത്തീടുവാന്‍ കുങ്കുമം
വേണം വെണ്മയിയന്ന പൂക്കളവളേ ചൂടിക്കുവാനാരെ ഞാന്‍
കാണേണം, നറുമുല്ലയോ തുളസിയോ നല്‍കീടുമോ പൂംകതിര്‍.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ഉള്ളിന്നുള്ളിലെയാഗ്രഹങ്ങള്‍ പലതും തുള്ളിക്കളിച്ചങ്ങനേ
തള്ളിക്കേറിവരുന്നതുണ്ടവയിലെന്റുള്ളം തുടിക്കുന്നിതാ
കള്ളം ചൊല്ലുകയല്ലവയ്ക്കു നിറവേറാനീവിധം ശ്ലോകമായ്
ഉള്ളംവിട്ടു നിരത്തിടുന്നു, വിളയാടീടട്ടെ,യീ വേദിയില്‍.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ഏറെക്കാലമിതേപടിക്കു സുഖദാമ്പത്യം വിടര്‍ന്നങ്ങനേ
പാറും രാഗലയത്തൊടൊത്തു ശുഭമായ്, സൌഭാഗ്യസമ്പൂര്‍ണ്ണമായ്
മാറാതീശ്വരഭക്തിചേര്‍ന്ന നിറവോടൈശ്വര്യ‘കേദാര‘മായ്
ശ്രീറാം,ബേബിയുഗം തുടര്‍ന്നുമനു‘രാഗ‘ത്തേ വളര്‍ത്തട്ടെ മേല്‍‍.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ഖദ്യോതങ്ങളിടയ്ക്കിടയ്ക്കു തെളിയും രാവില്‍,മുകില്‍മാലമേല്‍
ഉദ്യോതത്തില്‍ വിളങ്ങിടുന്നു വിധുവും താരങ്ങളും സുസ്മിതം
ആ ദ്യോവില്‍ മിഴിനീട്ടിനില്‍ക്കെ,യിവനിന്നേറ്റം പ്രിയര്‍ക്കായിതാ
ഹൃദ്യം സ്നേഹസുമങ്ങളോണനിറവായ് ചാര്‍ത്തുന്നിതാശംസയായ്
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ഖേദം വേണ്ടിനി ‘ഖാ’ യിലുള്ളകവിതാഖണ്ഡങ്ങളഞ്ചാറു ഞാന്‍
ആദ്യം തന്നെ രചിച്ചിടാം സഭകളില്‍ സുല്ലെന്യെ ചൊല്ലീടുവാന്‍
ഭേദപ്പെട്ട സുമങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്ത മലര്‍മാല്യങ്ങള്‍ കണക്കൊക്കെയും
മോദത്തോടവ ചാര്‍ത്തിടാം കവികളേ നിങ്ങള്‍ക്കു മാലെന്നിയേ .
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ചന്തം ചേര്‍ന്നു തെളിഞ്ഞുനില്‍പ്പു മതിബിംബം ഹാ! വിയത്തില്‍ സ്മിതം
ചിന്തും പോലെയതീവ രമ്യമരികേ മിന്നുന്നു താരങ്ങളും
സൌന്ദര്യത്തെളിവിത്രചേര്‍ത്തു ശുഭമായാകാശ മുറ്റത്തു മൂ-
വന്തിക്കീവിധമാരു തീര്‍ത്തു ചിതമായോണക്കളം,വിസ്മയം!
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

പല്ലില്ലാത്തൊരു മോണകാട്ടി,ചിരി തൂകീടുന്നൊരാളിന്‍ പടം
ചില്ലിട്ടെന്നുടെ വീട്ടിലേ ചുമരിലായ് തൂങ്ങുന്നു,കാണുന്നു ഞാന്‍
ഉല്ലാസത്തൊടു ഭാരതീയരെയൊരേ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കാനയി-
ച്ചല്ലോ നേടി നമുക്കു തന്നു മഹിതം സ്വാതന്ത്ര്യമീ വാര്‍ദ്ധകന്‍
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

മാറില്ലെന്നു നിനച്ചു നില്‍ക്കെ  ശുഭമാം മാറങ്ങു കാണുന്നു  ഹാ!
മാറില്‍ച്ചേര്‍ന്നു  വിളങ്ങിടുന്ന മറുകാം ശ്രീവത്സവും കാണ്മു ഞാന്‍
മാറാതേ വരശോഭയാര്‍ന്ന വദനം കണ്ടിങ്ങു നില്‍ക്കുന്നന്നവാര്‍
മാറുന്നെന്റെ മനസ്സിലുള്ള തുയരം സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ്, ശ്രീപതേ!
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

മിന്നാമിന്നികള്‍ മിന്നിടുന്നയിരുളില്‍ മേലേ മുകില്‍മാലയില്‍
ചിന്നിച്ചിന്നി വിളങ്ങിടുന്നു വിധുവും താരങ്ങളും സുസ്മിതം
മുന്നില്‍ മിന്നിവിടര്‍ന്നൊരീ കവിതയാലേറ്റം പ്രിയര്‍ക്കായിവന്‍
പൊന്നായ് സ്നേഹസുമങ്ങളോണനിറവായ് ചാര്‍ത്തുന്നിതാശംസയായ്.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

മെത്തും സത്ത്വഗുണങ്ങള്‍ ചേര്‍ന്നു പലരന്നൊന്നിച്ചു കൂടീടവേ
ചെത്താനാശ പെരുത്തുവന്നൊരുവനോ നന്നായ് ‘മിനുങ്ങീ‘ട്ടുടന്‍
“പൊത്തോ”യെന്നു നിലത്തുവീണു,സഭയില്‍ കോമാളിവേഷത്തില-
ങ്ങത്യന്തം ജയഭാവമോടെ വിലസീ, വിമ്മിട്ടരായ് കൂട്ടുകാര്‍!
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

വന്നെത്തീ നവവത്സരം ചിരിയൊടേ മര്‍ത്ത്യര്‍ക്കുണര്‍വായി ഹാ!
വന്നെത്തീ പുതുപൂക്കളും സ്മിതമൊടേയോണക്കളം പൂകുവാന്‍
വന്നെത്തീ മലനാട്ടിലുത്സവരവാഘോഷം തുടുപ്പാര്‍ന്നിതാ
വന്നെത്തീ നവവര്‍ഷഹര്‍ഷമതില്‍ നീ മത്താടുകെന്‍ ചിത്തമേ.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

വന്നെത്തീ പുതുവത്സരം ചിരിയുമായ്, ചിങ്ങം പിറക്കുന്നു ഹാ!
മുന്നില്‍‌വന്നു നിരന്നു പൂക്കള്‍ നിരയായോണക്കളം തീര്‍ക്കുവാന്‍
മിന്നും സൌഭഗപൂരമാരി നിരതം മന്നില്‍ ചൊരിഞ്ഞീടുവാന്‍
നന്നായിന്നിവനോതിടുന്നു  ശുഭമാമാശംസകള്‍ ഹൃദ്യമായ്.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ശ്രേഷ്ഠം വിഷ്ടപരക്ഷികേ,സകലസൃഷ്ടിക്കും വരിഷ്ഠം ഭവം
സ്പഷ്ടം സൃഷ്ടമതാക്കുമിഷ്ടവരദേ, ദുഷ്ടാപഹേ,ക്ഷോണിയില്‍
കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ നഷ്ടമാക്കി വരമായ് ഭക്തര്‍ക്കഭീഷ്ടങ്ങളാം
അഷ്ടൈശ്വര്യസമഷ്ടി വൃഷ്ടിയുതിരും മട്ടില്‍ പൊഴിച്ചീടണം.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

{വിഷ്ടപം=ലോകം,ഭവം=ഐശ്വര്യം
സൃഷ്ടം=സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട,തീര്‍ച്ചയാക്കപ്പെട്ട
ദുഷ്ടാപഹ=ദുഷ്ടരെ നശിപ്പിക്കുന്നവള്‍
സമഷ്ടി=കൂട്ടം,വൃഷ്ടി=മഴ
}

ദേവദാസിനു ആശംസ.
തോരാതേ മഴപെയ്തിടുന്ന സുഖമാ ശ്ലോകങ്ങളാല്‍ തൂകി വ-
ന്നോരോരോ നിമിഷങ്ങള്‍ നാകസുഖമായ് മാറ്റുന്ന വിദ്വാനൊരാള്‍
ആരോടും പകയില്ല,സൌഹൃദമതും മാധുര്യമോടേ പൊഴി-
ച്ചാരാണെത്തുവതീ സഭയ്ക്കു ശുഭനായ്? “ദേവന്‍, മഹാശ്ലോകി,താന്‍ “.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

‘ഭക്തപ്രിയ‘മാസികയിലെ സമസ്യാപൂരണം.

ദിഷ്ടക്കേടു പെരുക്കവേ ഗുരുമരുദ്ദേശത്തു നിന്മുന്നിലായ്
സ്പഷ്ടം നിന്‍ വരദര്‍ശനത്തില്‍ ദുരിതം തീര്‍ക്കാനിതാ നില്‍‌പ്പു ഞാന്‍
തുഷ്ട്യാ നിന്മുഖകാന്തിയും തനുവതില്‍ ശോഭിച്ചിടും മോടിയാം
പട്ടും പീലിയുമുല്ലസന്മുരളിയും കാണുന്നതെന്നാണു ഞാന്‍.
( ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

എന്തേ സന്തോഷമില്ലേ, ഒരുതിരി തെളിയിച്ചീടുവാന്‍ ശ്രീലകത്തി-
ന്നെന്തേ വന്നെത്തിയില്ലാ, കവികളുമിവിടിന്നെന്തെ മൌനം ഭജിപ്പൂ ?
സ്വന്തം ശ്ലോകം തെളിച്ചിട്ടിരുളിതിലൊളിചേര്‍ത്തീ  സമസ്യയ്ക്കൊരന്ത്യം
ചന്തത്തില്‍ തീര്‍ത്തിടേണം, നിറവൊടു തെളിയട്ടേ കലാമണ്ഡപം ഹാ!
(സ്രഗ്ദ്ധര)

നിര്‍മ്മായം ശ്ലോകമെല്ലാം സതതമൊരുനിരയ്ക്കൊക്കെ ചേലില്‍ നിരത്തി
സമ്മോദം ഞാനിരിക്കേ, സതതമൊരുവളാ ശ്ലോകമിങ്ങെത്തി,ചൊല്ലി
“ഇമ്മട്ടില്‍ വിട്ടിടാതേ സതതമിനിയുമെന്‍ മേനിയേ പുല്‍കിയെന്നാല്‍
വിമ്മിട്ടം തന്നെയാകും, സതതമിനിയിവള്‍ വന്നിടില്ലെന്നുമോര്‍ക്കൂ “
(സ്രഗ്ദ്ധര)

ശ്ലോകമാധുരി.52.


ശ്ലോകമാധുരി.52.

ഉണ്ണിക്കണ്ണന്‍ മണ്ണുതിന്നെന്നു തന്നേ-
യെണ്ണിക്കൊണ്ടാ കൂട്ടുകാരൊച്ച വെയ്ക്കേ
വെണ്ണക്കള്ളന്‍ വായ് തുറക്കേയകത്തായ്
മണ്ണുംവിണ്ണും കണ്ടു പേടിച്ചെശോദ.
( ശാലിനി)

കാണാം ദൂരേ വെള്ളിനൂലെന്നപോലേ
ഈണം പാടും കാട്ടുചോലത്തിളക്കം
ചേണുറ്റോരീ കാഴ്ച കാണാനെനിക്കും
പോണം,കാണാനാശയാണെന്റെ ഹൃത്തില്‍.
(ശാലിനി)

വിയോഗിനി‘യിലുള്ള ശ്ലോകങ്ങള്‍.

മഴപെയ്തതു കണ്ടു ഞാന്‍ സ്വയം
മിഴിയും പൂട്ടിയിരുന്നു ശാന്തമായ്
മിഴിവേറിയ കാവ്യമുത്തുകള്‍
പൊഴിയുന്നെന്റെ മനസ്സില്‍ ഹൃദ്യമായ്.

ചിലരാടിയ നാട്യമൊക്കെയും
ചതിയാണെന്നു തെളിഞ്ഞിതന്ത്യമായ്
ബഹു‘മോടി‘ മനസ്സില്‍ വെച്ചുവ-
ന്നടരാടീയവര്‍, നേടി വന്‍‌ജയം.

ചിരിയോടരികത്തുവന്നു നീ-
യുരചെയ്യുന്നതു നിഷ്ഫലം സഖീ
വരുമാനമെനിക്കു തുച്ഛമാം
വരണം നല്ലൊരുനാള്‍,ക്ഷമിക്ക നീ.

ഇളമാന്‍‌മിഴി,യെന്റെയീ ക്ഷണം
കളവല്ലെന്നൊരു കാര്യമോര്‍ക്കണം
ഇളകില്ലിവനുള്ള നിശ്ചയം,
കളയൂ നിന്നുടെ ദുഃഖവും ക്ഷണം.

പെരുകും കൊതിയോടെ, ശാരികേ
ഉരചെയ്യുന്നിവനൊന്നു കേള്‍ക്ക നീ
വരുകെന്നുടെ ചാരെ, മുഗ്ദ്ധമാം
ശ്രുതിയില്‍ നീയൊരു പാട്ടു പാടുമോ!

ഭുജംഗപ്രയാതത്തിലുള്ള ശ്ലോകങ്ങള്‍.

അലഞ്ഞെത്തി മന്ദം തലോടുന്ന ഭൃംഗം
ചിലമ്പുന്നതെന്തേ സുമത്തോടു കാതില്‍ ?
അലംഭാവമെല്ലാം കളഞ്ഞെന്റെ ഹൃത്തില്‍
വിലപ്പെട്ട മുത്തായിയെത്തെന്നുമാവാം !

കുടുങ്ങുന്നു ഞാനിന്നു ഹര്‍ത്താലിനാലേ
മടങ്ങുന്നു വേഗത്തിലെന്‍‌ വീട്ടിലെത്താന്‍
അടങ്ങാത്ത കോപത്തില്‍ ഞാനൊന്നിതോര്‍പ്പൂ
മുടിഞ്ഞോരു രാഷ്ട്രീയമാണിന്നു ശാപം.

ഗണേശാ,തുണക്കെന്നെയെന്നും മഹത്താം
ഗുണം ചേര്‍ന്നിടും ശ്ലോകമെല്ലാം രചിക്കാന്‍
ഇണങ്ങുന്ന വര്‍ണ്ണങ്ങളെന്‍ നാവിലെത്താന്‍
തുണക്കേണമേ വാണിമാതാവിനൊപ്പം

നദിക്കപ്പുറത്തേക്കു നിന്നെക്കടത്തി-
ത്തിരിച്ചെന്റെ വീട്ടില്‍ വരുന്നോരുനേരം
കളിച്ചെന്റെ കാലില്‍ കുറുങ്ങിക്കറങ്ങും
മിടുക്കെത്ര ചിത്രം! നമിക്കുന്നു പൂച്ചേ.
(ഭുജംഗപ്രയാതം)

മിനുങ്ങിവന്നുനിന്നിടുന്ന നാരിയിന്നതേവിധം
വിനയ്ക്കു വിത്തുപാകിടുന്നു നിത്യവും പലേവിധം
നിനച്ചുതന്നെ വന്നു വന്‍‌ചതിക്കു കൂട്ടുചേര്‍ക്കുവാന്‍
തുനിഞ്ഞ നാരിയോടു കൂട്ടു നല്ലതല്ല കൂട്ടരേ
(പഞ്ചചാമരം )

മന്ദാക്രാന്തേ, ശുഭദശുകമായെത്തിയിട്ടെന്‍ പ്രിയയ്ക്കീ
സന്ദേശം നീ ശരസമഗതിക്കൊന്നുപോയ് നല്‍കിടേണം
മന്ദം നീയെന്‍ പ്രിയ തരുമൊരാ കത്തു കൈക്കൊണ്ടു വീണ്ടും
ചന്തത്തില്‍ വന്നിടു, മഹിതസന്ദേശവൃത്തപ്രശസ്തേ.
(മന്ദാക്രാന്ത)

കൊത്താന്‍ വന്നൊരു പാമ്പിനേ ചടുപിടെച്ചാടിക്കടിച്ചിട്ടുടന്‍
കൊത്തും വാങ്ങി വിഷം പടര്‍ന്നവശനായ് വീണെന്നെ നോക്കിട്ടു ഹാ!
“ചത്താലും തവജീവനിന്നപകടം വന്നില്ലതെന്‍ സ്നേഹമാം”
ഇത്ഥം മൌനമുരച്ചസുക്കള്‍ വെടിയും ശ്വാനന്റെ കൂറോര്‍പ്പു ഞാന്‍.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

വമ്പന്മാരുടെ വമ്പു കാണ്‍കെ ഹൃദി വന്‍ തുമ്പം വളര്‍ന്നിട്ടു ഞാന്‍
“അമ്പോ! സൌമ്യതയെന്നിവര്‍ക്കു വരുമെ“ന്നാശിച്ചുവെന്നാകിലും
അമ്പേ തോറ്റുമടങ്ങി, ഡംഭൊഴിയുമോ, സ്വത്വം തെളിഞ്ഞോര്‍ക്കുമോ
അംഭോജാനനസൃഷ്ടിയാണു ധരയില്‍ സര്‍വ്വം  സമം സര്‍വ്വരും!
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ശാന്തം വെണ്‍‌മതി നിദ്രയായി മുകിലിന്‍ പൂമെത്തയില്‍, താരകള്‍
മന്ദം പൊന്നൊളിതൂകി വന്നു കളിയാക്കീടുന്നു നിശ്ശബ്ദരായ്
എന്താണീ ദൃശമെന്റെ ഹൃത്തില്‍ വരയുന്നെന്നൊന്നു ചൊല്ലാം, രതി-
സ്പന്ദം തീര്‍ന്നളവാദ്യരാത്രി കഴിയേ, ക്ഷീണിച്ചുറങ്ങീ മതി.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)


വരിക്കാശ്ശേരിമനയില്‍ ചേര്‍ന്ന വിന്റേജ് സംഗമത്തില്‍ നടത്തിയ ദ്രുതകവനം.

ഇന്നീ ഹൃദ്യസദസ്സിലെത്തിയൊരുനാളൊന്നിച്ചു ചേര്‍ന്നീടുവാന്‍
പിന്നീടൊത്തവിധത്തിലീ സ്മരണകള്‍ പുല്‍കാന്‍ രസിച്ചീടുവാന്‍
വന്നൂ ഞാ,നിതു ഭാഗ്യമായി നിനവില്‍ സൂക്ഷിക്കുമെന്നാളുമേ
നന്നായെന്നുടെ ഭാവുകങ്ങളരുളുന്നേവര്‍ക്കുമത്യാദരം

'വിന്റേജ് മെമ്മറി'യെന്നൊരീ സഭയിലായൊന്നിച്ചു കൂടീടുവാന്‍
പണ്ടത്തേ കഥ പാടിയാടി സരസം കൂടിക്കഴിഞ്ഞീടുവാന്‍
വേണ്ടുംവണ്ണമതിന്നു നേതൃഗുണമോടെല്ലാമൊരുക്കുന്നൊരീ-
നാരാണേട്ടനുമൊത്തുചേര്‍ന്ന സകലര്‍ക്കും നല്‍കിടാം മംഗളം.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ഈ സംഗമത്തില്‍ കിട്ടിയ സമ്മാനം  പീലിവിടര്‍ത്തിയ ഒരു മയിലിന്റെ ശില്പം.
അതിനുള്ള നന്ദി ഇങ്ങനെയെഴുതി.

സ്നേഹോപഹാരമിതുപോലെ ലഭിച്ചിടുമ്പോള്‍
ഹാഹാ! ഹൃദന്തമൊരു പൊ‌ന്‍മയിലായിടുന്നു
മോഹിച്ചുപോയി,യിനിയെന്നു മയൂരമായി
മോഹങ്ങള്‍ പീലിയണിയുന്നതു,കാത്തിരിക്കാം
(വസന്തതിലകം.)

ഓരാതോരോ നിമേഷം കനവിലഭിരമിച്ചന്നു കൂത്തിന്‍ സദസ്സില്‍
നേരായിട്ടാ മിഴാവില്‍ കരമൊരു മികവില്‍ കൊട്ടുവാന്‍ വൈകിയപ്പോള്‍
വീരന്‍ കുഞ്ചന്‍ പടുത്തോരഭിനയകലയാം തുള്ളലില്‍ തുള്ളിനില്‍പ്പൂ
നേരമ്പോക്കിന്റെ തുള്ളല്‍, ഹരഹരശിവനേ, തുള്ളിടുന്നെന്റെ ചിത്തം !
(സ്രഗ്ദ്ധര.)

“സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍നിന്നുകിട്ടുന്നൊരു പിടിമണലും കൊണ്ടൊരാള്‍ വന്നിടേണം“
ചൊല്ലുന്നൂ സാറിവണ്ണം, ശരിയതിനിവനീ മണ്ണുകൊണ്ട്വന്നു വെച്ചൂ
“എന്താണീ മണ്ണി“തെന്നാ ഗുരുവുരുവിടുമാ  നേരമീ ശിഷ്യനോതീ
“ മാ‍താവിന്‍കാല്‍ പതിഞ്ഞുള്ളൊരുപിടിമണലും സ്വര്‍ഗ്ഗജാതം, നമുക്കും”
( സ്രഗ്ദ്ധര )

(സമസ്യാപൂരണങ്ങള്‍)

മിടുക്കൊന്നുകാട്ടാന്‍,ഗമയ്ക്കൊന്നു നില്‍ക്കാന്‍
നിലയ്ക്കാത്ത താളത്തിലാഞ്ഞാഞ്ഞുറക്കേ
ഇടത്തും വലത്തും തിരിച്ചിട്ടു ചെണ്ട-
ത്തലയ്ക്കിട്ടു കൊട്ടുന്ന കൊട്ടെന്തു കഷ്ടം!

അലട്ടൊന്നുമില്ലാതെ,മന്ത്രിപ്പണിക്കായ്
വിളിച്ചീടുമെന്നോര്‍ത്തു നിന്നൂ രമേശന്‍
ഫലം നാസ്തി,പിന്നീടു വല്ലാതെ ചെന്നി-
ത്തലയ്ക്കിട്ടു കൊട്ടുന്ന കൊട്ടെന്തു കഷ്ടം!

(ഭുജംഗപ്രയാതം)
കൂടുന്നു മോഷണ,മശാന്തി,യതോടെ നിത്യം
കൂടുന്നു പീഡനപരമ്പര,യെന്തു കഷ്ടം
കൂടുന്ന ധാര്‍ഷ്ട്യമൊടു പാര്‍ട്ടികളും ഭരിപ്പൂ
നാടിന്നു ശാപമിവരാണിനിയെന്തു ചെയ്‌വൂ?
(വസന്തതിലകം)

അലമാലകളുയരും‌പടി ദുരിതം വരുമളവില്‍
ചിലരെത്തിടുമതു സല്‍ഫലമരുളില്ലതു ചതിയാം
കലികാലമിതറിയൂ,ചതി പതിയൊല്ലിനി,ദൃഢമായ്
നിലനില്പ്പിനു വഴിതേടുകയതുതാനിനി ശരണം.
(ശങ്കരചരിതം.)

ചേലായ് കൈലാസശൃംഗേ തകതിമിതകതോം താളമേളത്തിലൊന്നായ്
ചേലായ് ഭൂതങ്ങള്‍ വന്നിട്ടവികലനിറവില്‍ വാദ്യഘോഷം മുഴക്കേ
ചേലായ് മുക്കണ്ണനുള്ളില്‍ പ്രണയമവിരതം വായ്ക്കുവാന്‍ മട്ടില്‍ ഭംഗ്യാ
ചേലായ് നൃത്തം ചവിട്ടും നടവരദയിതേ ദേഹി മേ ദേഹസൌഖ്യം.
( സ്രഗ്ദ്ധര )

ചെല്ലുന്നെല്ലാരുമിന്നീ പനിയുടെ പിടിയില്‍പ്പെട്ടു നട്ടംതിരിഞ്ഞി-
ട്ടെല്ലും തോലും കണക്കായിതിനൊരു പരിഹാരം ജവം കാണവേണം
വല്ലാതാണാ ജനൌഘം മരുവതവരെയീക്ഷിക്കെ നൈരാശ്യമോടേ
ചൊല്ലുന്നെല്ലാരുമിന്നീ ഗതിയിതു തുടരില്‍ കഷ്ടമാം ശിഷ്ടജന്മം.

വല്ലാതേയാര്‍ത്തുപെയ്യും മഴയുടെ ഫലമായ് രോഗമെല്ലാം പടര്‍ന്നി-
ട്ടല്ലല്‍ കൂടും ജനത്തി ന്നഭയമരുളുവാ നില്ല വൈദ്യര്‍ വിദഗ്ദ്ധര്‍
ചൊല്ലാന്‍ മന്ത്രിക്കുമില്ലാ, രുജയിതു തടയാന്‍ മാര്‍ഗ്ഗമൊന്നും ശരിക്കും
ചൊല്ലുന്നെല്ലാരുമിന്നീ ഗതിയിതുതുടരില്‍ കഷ്ടമാം ശിഷ്ടജന്മം.
( സ്രഗ്ദ്ധര )

കവി ശ്രീലകം വര്‍മ്മയ്ക്കു ആശംസ.
സ്വന്തം ശ്ലോകങ്ങളോരോന്നഴകൊടു നിരയായ്കോര്‍ത്ത പുഷ്പങ്ങള്‍ പോലേ
ബന്ധിപ്പിച്ചീവിധത്തില്‍ നിറവൊടു ഹരമായ് ഹാരമായ് തീര്‍ത്തുവെയ്‌ക്കേ
എന്തേ ഞാന്‍ ചൊല്‍‌വു,”മുഗ്ദ്ധം മഹിതമഹിതമാം ‘ശ്ലോകഹാരം‘ ശരിക്കും
സ്പന്ദിപ്പിച്ചെന്റെയുള്ളം, കവനകുശലനാം ശ്രീലകം വര്‍മ്മ വെല്‍‌ക“ !
( സ്രഗ്ദ്ധര )

കവി ഷാജിക്കു ആശംസ.
ഹരം മതിഹരം കവനചാരുതയിണങ്ങുമൊരു വൃത്തമിതു ശംഭുനടനം
വരും നിരനിരയ്ക്കു ഗുണവര്‍ണ്ണമതിമോഹനതരത്തില്‍ വിരിയുന്നു രുചിരം
കരുക്കളതിവേഗതരമൊത്തുവരുമെന്നു മൊഴിയുന്നു കവി ഷാജിയിവിധം
പരാപരനിതിന്നു കരനൈപുണികൊടുത്തതിനു നന്ദിയുര ചെയ്ക നിരതം
( ശംഭുനടനം )
****************************************************

Saturday, July 27, 2013

ശ്ലോകമാധുരി.51

ശ്ലോകമാധുരി.51

കറുകറെ നിറമായ് തൊലി മാറുമ്പോള്‍
കരളിതില്‍ നിറയേയൊരു വിമ്മിട്ടം
വെളുവെളെവരുവാനതിവേഗത്തില്‍
പറയുക ലളിതം പരിഹാരം നീ.
(ജ്വാല)

ബാല്യം തരും സുന്ദരഭാവമെല്ലാം
ചേലുറ്റതാണെന്നതു നിര്‍ണ്ണയം താന്‍
മാലൊക്കെയേറുന്നൊരു കാലമായാ-
ലുല്ലാസമേറ്റും സ്മൃതിയാണതെല്ലാം.
(ഇന്ദ്രവജ്ര)

വാടാമലര്‍ച്ചെണ്ടിനടുത്തുചെന്നു
മന്ദാനിലന്‍ ചൊല്‍‌വതു കേട്ടുനോക്കൂ
“വര്‍ണ്ണപ്പകിട്ടാര്‍ന്നൊരു നിന്നെ ഞാനീ-
സ്വര്‍ണ്ണത്തലപ്പാവണിയിച്ചിടട്ടേ!“
(ഇന്ദ്രവജ്ര)

മരത്തിന്റെ പരിദേവനം.

ഒരു നാളെന്റെ ശരീരഭാഗമായ് നീ
പിരിയാതിങ്ങു കഴിഞ്ഞു നീയൊരിക്കല്‍
ഒരു കോടാലിയില്‍ നിന്നെ വെച്ചു കൈയായ്
അരുതേ,പാതകമീസഹായമോര്‍ക്കൂ.
(ആതിര)(നവീനവൃത്തം)

വൃത്തബദ്ധകവിതയ്ക്കു ചാര്‍ത്തുവാന്‍
ഒത്ത വര്‍ണ്ണനിറവാണു ഭൂഷണം
ഇത്തരം മധുരകാവ്യമുത്തുകള്‍
ഒത്തുചേര്‍ത്തു നിരതം നിരത്തു നാം !
രഥോദ്ധത

ഞാന്‍ രസത്തിനു മനസ്സിലുള്ളൊരീ -
നീരസം പുറമെ കാട്ടിടാതെ താന്‍
ഈ രസം മുഴുവനായ് കുടിച്ചതില്‍
നീരസം കരുതിടേണ്ട തെല്ലുമേ

ഞാന്‍ രസത്തിനു മനസ്സിലുള്ളൊരീ -
നീരസം പുറമെ കാട്ടിടാതെ താന്‍
ഈ രസം മുഴുവനായ് കുടിച്ചതില്‍
നീരസം കരുതിടേണ്ട തെല്ലുമേ.
രഥോദ്ധത(സമസ്യാപൂരണം)

മഞ്ജുഭാഷിണിയിലെ ശ്ലോകങ്ങള്‍.

“പരിഹാസ്യമായപടി നീയിതേവിധം
പരദാരസേവ,യതുപോലെ പീഡനം
വിരുതോടെയാടിയൊടുവില്‍ കസേര പോയ് “
ചിരിയോടെ ചൊല്‍‌വതിതുതന്നെ  യാമിനി.

നിറവോടെയെന്റെയരികത്തു വന്നു നീ
നിറശോഭചേര്‍ത്തപടി നിന്നു കണ്മണി
മുറപോലെ കാണ്‍കെയൊരു നവ്യവത്സര-
ക്കണിയായി നീ,യതുലമെന്‍  വിഷുക്കണി!

ഔപമ്യമറ്റ വരഭാവമൊടെന്റെ ഹൃത്തില്‍
ആരമ്യമായിയുണരുന്നൊരു ശാരദാംബേ
സൌവര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണനിറവെന്നിലുണര്‍ത്തിടാനായ്
സൌപര്‍ണ്ണികാതടനിവാസിനി വന്ദനം തേ.
(വസന്തതിലകം).

കാലത്തുതന്നെ ചൊടിയോടെയെടുത്തുചാടി
വേലത്തരങ്ങളൊരുപാടു നടത്തി വേഗം
ചേലൊത്തൊരാ വികൃതിയോടെനടന്ന ബാല്യ-
കാലത്തിനായി മനമൊന്നു കൊതിച്ചിടുന്നു.
(വസന്തതിലകം)

നാടൊക്കെ വറ്റിവരളുന്നിവിടില്ല വെള്ളം
വാടുന്നു കര്‍ഷകമനം,കൃഷിയും പിഴച്ചൂ
കൂടുന്നു ചൂടു കഠിനം, ജനതയ്ക്കു കഷ്ട-
പ്പാടാണിതിങ്ങു കഴിയാന്‍ ചില വേലമൂലം.
(വസന്തതിലകം) സമസ്യാപൂരണം

നലമൊരു മലയാളം ശ്രേഷ്ഠഭാഷാപദത്തില്‍
പൊലിമയൊടുയരുമ്പോ ളെന്റെ ഹൃത്തും തുടിപ്പൂ
കലിലവിഷമവൃത്തം തട്ടിനീക്കിത്തിളങ്ങി-
ത്തിലകനിറവു ചാര്‍ത്തും, മാതൃഭാഷേ ,ലസിക്കൂ.
(മാലിനി)

കുന്നെല്ലാമീ മനുജര്‍ പൊടിയാക്കീ നശിക്കാനൊടുക്കം
വന്നെത്തീയീ വയലുമുഴുവന്‍ നഷ്ടമാക്കീ, ഫലത്തില്‍
ഉന്നിദ്രം നാം തളര്‍വതിതുപോല്‍ വെള്ളമില്ലായ്കയാല്‍, ഹാ
എന്നാണാവോ വരിക കുളിരായ് കാലവര്‍ഷപ്രകര്‍ഷം.
മന്ദാക്രാന്ത(സമസ്യാപൂരണം)

വസന്തമാലികയിലെ ശ്ലോകങ്ങള്‍.

അതിമോഹനരാഗമൊന്നു പാടാന്‍
കൊതിയേറുന്നു മനസ്സിലെന്നുമെന്നും
അതിനാല്‍ പികമേ,യടുത്തുവന്നീ-
ശ്രുതിയില്‍ മോഹനരാഗമൊന്നു പാടൂ.

ജലജത്തിനു കാന്തി മങ്ങിടും പോല്‍
നിലകൊള്‍വൂ മമ കാന്തതന്‍ മുഖേന്ദു
ഒരുവേളയിവള്‍ മറഞ്ഞുനിന്നാല്‍
ചിരിയോടേ വിളയാടുമീ സരോജം.

കരുണാകരതന്ത്രമോര്‍ത്തു ശിഷ്യന്‍
പൊരുതീ,മന്ത്രിയതായതില്ല കഷ്ടം!
പെരുതായവമാനമായ്,“രമേശാ
പെരുമാറ്റം ശരിയല്ല” മുഖ്യനോതീ.

കളിയല്ലിതു ചൊല്ലിയെത്രവട്ടം
ചെവിയില്‍ക്കൂടി കടന്നുപോയി കഷ്ടം!
മരമൊക്കെ മുറിച്ചുമാറ്റി ദുഷ്ടര്‍
ഫലമോ ചൂടു പെരുത്തു,കൂടി നഷ്ടം

കമലോത്ഭവജായെ,യെന്റെയുള്ളില്‍
വിമലം വാണിടവേണമെന്നുമെന്നും
സുമരാജി വിടര്‍ന്നു വന്നിടും പോല്‍
അമലം ശ്ലോകമുണര്‍ത്തുവാന്‍ തൊഴുന്നേന്‍.
.
തലയില്‍ തണുവേറിടുന്ന ഗംഗ-
യ്ക്കരുകില്‍ ശീതമിയറ്റിടും ഹിമാംശു
ഇവ നിന്‍‌കലിരിക്കെയെന്തെ ശംഭോ
മമതാപത്തെയകറ്റുവാനമാന്തം?
(വസന്തമാലിക)
അധികമിനിയെനിക്കും ചിന്തയില്ലാ,പറഞ്ഞാല്‍
വിധിയുടെ വിധിയാണീ ദുഃഖമെല്ലാം ശരിക്കും
അധികമിനിയിതിന്നായ് രക്ഷ കെട്ടില്ല,ചൊല്ലാം
വിധിലിഖിതവിലാസം മാറ്റുവാനെന്തുപായം!
മാലിനി (സമസ്യാപൂരണം.)
“ആരെന്‍ വീടിനു മുന്നിലെത്തിയശനം ചോദിച്ചിടുന്നക്ഷണം
നേരേ ഞാന്‍ ഹിതഭക്ഷണം സവിനയം നല്‍കീടുമെന്നോര്‍ക്ക നീ “
അന്നാ മട്ടില്‍ വിനോബ മാതൃവചനം കേള്‍ക്കേ,ലഭിച്ചുള്ളൊരാ-
ജ്ഞാനം പുത്രര്‍ സമസ്തവും മനമതില്‍ സൂക്ഷിക്ക,സദ്‌വൃത്തരാം
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)
എന്തേ പൂതന വന്നവാറു നയനം പൂട്ടീ മുകുന്ദന്‍ സ്വയം
ചിന്തിക്കേണമതിന്നു കാരണമിദം ചൊല്ലുന്നു സര്‍വ്വജ്ഞരും
എന്തും പൂതമതാക്കിടുന്ന മിഴികള്‍ നേരേ പതിച്ചാലവള്‍-
ക്കന്ത്യം നല്‍കുവതിന്നടുത്ത വിധി മാറീടാമതാം കാരണം
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

കൊന്നപ്പൂക്കള്‍ ചിരിച്ചിടുന്നുരുളിയില്‍,മിന്നുന്നു ദീപപ്രഭ
കണ്ണന്‍‌ തന്നരികത്തു വെച്ച ഫലമൂലങ്ങള്‍ക്കു സാഫല്യമായ്
സ്വര്‍ണ്ണം പോലെയുണര്‍ന്നുവന്ന പുലരിക്കിന്നെന്തു സൌന്ദര്യമാ-
ണെന്നും സൌഭഗപൂര്‍ണ്ണമായി വിരിയട്ടോതുന്നിതാശംസകള്‍.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം).

പാടുമ്പോളൊരുപാടു പാടണ,മതും പാടായ് വരും, പേടിയാല്‍
പാടാതെന്നുടെ പാടുനോക്കി പടിവിട്ടാല്‍ വല്യപാടായ് വരും
പാടില്ലെന്നുര ചെയ്യവേ സഹൃദയര്‍ പാടെന്നു ചൊല്ലീടിലോ
പാടാമെന്നുടെ പാടുപോലെ,യതിനാല്‍ പാടാന്‍ തുടങ്ങാമെടോ.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

മാറാതെന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്റെ വദനം കാണ്‍കില്‍ ഭയം സര്‍വ്വതും
മാറുന്നെന്റെ മഹേശ്വരാ, മനമിതില്‍ വാഴേണമേ സര്‍വ്വദാ
മാറാതേ തണുവേകിടുന്ന ശശിയാല്‍, ഗംഗാപ്രഭാവങ്ങളാല്‍
മാറുന്നെന്നിലുണര്‍ന്ന താപമഖിലം, കൂപ്പുന്നു ഞാന്‍ നിന്‍പദം
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

‘ആലസ്യ’ശ്ലോകങ്ങള്‍.

‘ആലസ്യം’കൊണ്ടു ഞാനീ പലവിധതരമാം ശ്ലോകമൊക്കെക്കുറിച്ചി-
ട്ടാലസ്യം പൂണ്ടിരിപ്പൂ ,ഫലമിനിയുരചെയ്യെന്നു ചൊല്ലുന്നു ഞാനും
ആലസ്യം വേണ്ട വേണ്ടാ,യുടനടി മൊഴിയൂയിഷ്ടമായോ, പദങ്ങള്‍-
ക്കാലസ്യം തോന്നിയില്ലാ,യവയിവനുടനേയങ്ങയപ്പൂ ,സുഹൃത്തേ.
(സ്രഗ്ദ്ധര)

ആലസ്യഭാവമൊടു നീയരികത്തുവന്നു
ചേലൊത്തവാര്‍ത്ത മൊഴിയേ കുളിരാര്‍ന്നു ചിത്തം
മൂല്യത്തിനൊത്തപടി ജീവിതസൌഭഗങ്ങള്‍
കാലത്തിനൊത്തപടി നല്‍കിയെനിക്കു ദൈവം.
(വസന്തതിലകം.)

ആലസ്യഭാവമതു മാറ്റുകിലാര്‍ക്കുമാര്‍ക്കും
മാലൊക്കെ മാറുമതിലില്ലൊരു കില്ലു തെല്ലും
കാലത്തിനൊത്തു തവ ജോലികള്‍ തീര്‍ക്കുവാനായ്
ശീലിച്ചിടൂ,ഫലവുമുത്തമമായിടും കേള്‍.
(വസന്തതിലകം.)

ആലസ്യത്തൊടുവന്നു നീ മധുരമായ് ചൊല്ലുന്ന കാര്യങ്ങളെന്‍
ആലസ്യത്തെയൊഴിച്ചിടുന്നു മനമോ തുള്ളുന്നൊളിക്കില്ല ഞാന്‍
ആലസ്യത്തിനു കാരണം മൊഴിയവേ നാണിപ്പതെന്തേ പ്രിയേ
ആലസ്യത്തൊടു ഹൃത്തിലാര്‍ത്ത പുളകം സൌഭാഗ്യമല്ലേ സഖീ?
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ആലസ്യത്തൊടിരുന്നൊരെന്റെ തുടയില്‍ വന്നൊന്നിരുന്നിട്ടുടന്‍
നീളന്‍കൊമ്പു തുളച്ചുകേറ്റിയൊളിവില്‍ സ്ട്രോയില്‍ വലിക്കുന്നപോല്‍
ചാലേ ചോരകുടിച്ചിടുന്ന കൊതുകേ, ചൊല്ലുന്നു ഞാന്‍ ചേലൊടേ
കാലത്തേയടികൊള്ളുമോര്‍ക്ക,യതിനും മുന്നേ പറന്നീടു നീ.
(ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം)

ആലസ്യം വിട്ടു നീയൊന്നുണരുക മനമേ,ശ്ലോകപാദങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കാന്‍-
പോലൊക്കും വര്‍ണ്ണജാലം നിരനിരനിരയായ് പൂത്തുനില്‍ക്കുന്നു മുന്നില്‍
ചേലൊക്കുംപോലെ നീയാ സുമനിര വിരുതില്‍കോര്‍ത്തു പാദങ്ങളോരോ-
ന്നോലക്കത്തോടെ തീര്‍ക്കൂ, സഹൃദയരതിനായ് കാത്തുനില്‍ക്കുന്നു ചൊല്ലാന്‍.
(സ്രഗ്ദ്ധര)

ആലസ്യം കൂടിയാലീ സകലജനതതിക്കൊക്കെ വൈഷമ്യമാകു-
ന്നാലസ്യം വിട്ടുപോകില്‍ ത്വരിതഗതി വരും, കര്‍മ്മമെല്ലാം സുധന്യം
മാലോകര്‍ക്കീ ജഗത്തില്‍ വിജയമണയുവാനേക മാര്‍ഗ്ഗം സ്വധര്‍മ്മം
പാലിക്കാനോര്‍ക്ക നമ്മള്‍ക്കലസത വെടിയാമൊത്തുചേരാം,ജയിക്കാം.
(സ്രഗ്ദ്ധര)

കത്തുന്ന തീമിഴിയൊടൊത്തുണ്ടു ഗംഗ,ജടമദ്ധ്യേ ഹിമാംശു ശുഭനായ്
കൊത്തുന്ന പാമ്പു,വൃഷ,മൊത്തുണ്ടു സിംഹ,മെലി,തത്തുന്ന നീലമയിലും
ഇത്ഥം വിരോധികളൊടൊത്തുള്ള നിന്റെ ഗതി ചിത്രം വിചിത്രമതിനാല്‍
ഹൃത്തില്‍ പെരുത്തുവരുമത്തല്‍ കെടുത്തുവതുമുത്താളശംഭുനടനം.
(മത്തേഭം)

ശ്രീകുമാര്‍ ഇലഞ്ഞിക്കു ആശംസ.
ശ്രീയേറും ശ്രീകുമാര്‍ സാര്‍ പ്രഥമഗുരുവരസ്ഥാനമേല്‍ക്കുന്ന നാളില്‍
ശ്രീയേറ്റം കൂടിടട്ടേ,പുതിയപദവിയില്‍ ഖ്യാതിയും നേടിടട്ടേ
ശ്രീയേറും ശ്രീലകത്തിന്‍ പ്രഭയില്‍ മുഴുകി ഞാനോതുമാശംസയിത്ഥം
“ശ്രീയേറാന്‍ നല്‍‌വരങ്ങള്‍ ശുഭദവരദനാം കണ്ണനേകട്ടെ നിത്യം“
(സ്രഗ്ദ്ധര)

ഹരിശ്രീ സംഗമസ്മരണകള്‍.
*******************************
നേരേറും സുഖസൌഹൃദത്തൊടു ഹരിശ്രീ തന്റെയംഗങ്ങളാ
നേരംനോക്കിയെടുത്തു തീര്‍ച്ച,യതിനാലൊന്നൊത്തുകൂടീ മുദാ
ഓരോനാട്ടിലിരിപ്പവര്‍ പലവിധം ക്ലേശങ്ങള്‍ നോക്കാതെയാ
പാരാവാരസമീപമെത്തിയൊരുനാളാമോദമായ് കൂടുവാന്‍

വമ്പത്തംപറയാത്തൊരാ ‘മുരളി‘തന്‍ ‘സ്വപ്ന‘ത്തൊടാ‘പുത്രിമാര്‍‘
മുമ്പേതന്നെ വരുന്നു,കൂടെ ‘ജിനനും‘ പത്നീസമേതം,സ്വയം
വമ്പാര്ന്നുള്ളൊ‘രുമ‘യ്ക്കുപിന്നി‘ലറു‘വും ‘മൊയ്നിക്ക‘യും ‘ചിത്ര‘യൊ-
ത്തിമ്പം നല്കിടുമാ ‘സ്മിതാ,കല‘യുമായെല്ലാര്ക്കുമാഹ്ലാദമായ്

‘രാകേഷ്, ബൈജു‘വുമൊത്തു വന്നു,മധുരം പാടുന്നൊരാ ‘ബച്ചു‘വും
‘ഹാഫീസ്,ജോബി,ഹരീദു,ജംഷി സഖരും‘ പാടുന്നിതാ ഹൃദ്യമായ്
‘കീര്ത്തി‘ക്കൊത്തു ‘നിഷേ‘യുമുണ്ടു പുറകേ ‘ശ്രീമാഷു‘തന്‍ വാക്കുമ-
ങ്ങോര്ക്കില്‍ സൌഹൃദസുസ്മിതം സുരഭിലം കൊണ്ടാടിയക്കായലില്‍

കൊച്ചീക്കായലിലുച്ചനേരമൊരുമിച്ചന്നാ‘മിനാര്‍’ നൌകയില്‍
മെച്ചപ്പെട്ടൊരു കൂട്ടമായിയൊരുനാളാഹ്ലാദമായ്,ധന്യമായ്
ഇച്ഛക്കൊത്ത വിധത്തിലാ കഥകളും പാട്ടിന്‍ ‘ഹരി‘’ശ്രീ‘യുമായ്
സ്വച്ഛം നമ്മള്‍ കഴിഞ്ഞൊരാ നിമിഷമെന്നോര്‍മ്മയ്ക്കു പൂക്കാലമായ്.
***********************************************

Friday, March 29, 2013

ശ്ലോകമാധുരി..50.

ശ്ലോകമാധുരി..50.

‘വസന്തതിലകശ്ലോകങ്ങള്‍

ഒന്നായിരുന്നു കവിപുംഗവര്‍ ഭംഗിയോടേ
നന്നായ് കൊടുത്തു കവിതയ്ക്കൊരു ചാരുരൂപം
മിന്നുന്നൊരാ ഹൃദയഹാരിണി കാവ്യമിന്നെന്‍
മുന്നില്‍ വസന്തതിലകക്കുറിയോടെ നില്‍പ്പൂ.

വട്ടത്തിലിട്ട തിലകം,വരഭൂഷ,ഹൃത്തില്‍
തട്ടുന്ന മട്ടിലിടവിട്ടൊരു നോട്ടവും ഹാ!
പെട്ടെന്നു വന്നു ചിരിതൂകിയടുത്തു നിന്നു
മുട്ടുന്ന നീ കവിത തന്നെ, വരൂ മനോജ്ഞേ.

കാമന്റെ വില്ലു പണിയാന്‍ തവ ചില്ലി വേണം
ബാണങ്ങളാക്കുവതിനായ് നയനങ്ങള്‍ വേണം
കേഴുന്നു കാമനിതു ചൊല്ലി,യവന്റെ വാക്കില്‍
വീഴല്ലെ,നിന്റെ മണിമുഗ്ദ്ധതയെന്റെ മാത്രം!.

വാനത്തിലിന്നു പരിവേഷവിശേഷമോടേ
നൂനം തെളിഞ്ഞു വിലസും ശശിശോഭ കണ്ടാല്‍
ആ നന്ദസൂനു സഖിമാര്‍ പരിവേഷമായി-
ട്ടാനന്ദമോടെ നിലകൊണ്ടതു പോലെയല്ലി !

മാനംകവിഞ്ഞ നിറശോഭ നിറഞ്ഞുഡുക്കള്‍
മാനത്തിലാകെ നിറയുന്നു,മനോഭിരാമം !
മാനത്തില്‍ നോക്കു,മതിബിംബമതിന്റെ മദ്ധ്യേ
മാനിന്റെ രൂപമിത നീലിമ ചേര്‍ന്നു കാണ്മൂ.

‘രഥോദ്ധത’യിലെ ശ്ലോകങ്ങള്‍

പിച്ചവെച്ചരികിലെത്തി പൈതലെന്‍
പിച്ചകത്തിനുടെ പൂക്കള്‍ പിച്ചവേ
പിച്ചുമെന്നു പറകേ ചിരിച്ചു കേള്‍-
പ്പിച്ച കൊഞ്ചലിലുലഞ്ഞിതെന്‍ മനം

മുത്തുപോലെ ഗഗനത്തില്‍ മിന്നിടും
ചിത്രതാരഗണമെത്ര മോഹനം
മുഗ്ദ്ധമീ ദൃശമിതൊന്നു കാണ്‍കവേ
മെത്തിടുന്ന സുഖമൊന്നു ചൊല്‍‌വതോ !

കാലകാലനുടെ പാദമെപ്പൊഴും
മാലകറ്റുവതിനായ് ഭജിച്ചിടും
കാലനന്ത്യസമയത്തിലെത്തിടും
കാലമോര്‍ത്തുമിവനില്ലൊരുള്‍ഭയം

ഉത്സവത്തെളിമയോടെ നമ്മളീ
വത്സരത്തെയെതിരേറ്റിടേണ്ടയോ
മല്‍‌സഖര്‍ക്കു സുഖസൌഭഗം മുദാ
വത്സപാലനരുളട്ടെ മേല്‍ക്കുമേല്‍.

വാടിടുന്ന ഹൃദയത്തില്‍ മോദമേ-
റ്റീടുവാന്‍ വിഹഗജാലമെത്തി ഹാ!
വാടിതന്നിലിടചേര്‍ന്നുചേര്‍ന്നവര്‍
പാടി രമ്യരവരാഗമഞ്ജരി.

‘ദ്രുതവിളംബിത’ശ്ലോകങ്ങള്‍

കരുണയോടലമാലകള്‍ മന്ദമെന്‍
കരതലേ മൃദുചുംബനമേകവേ
കരളിലേ കദനങ്ങളൊഴിഞ്ഞുപോയ്
“തിരകളേ,മമ നന്ദി“യുരച്ചു ഞാന്‍.

തിരകള്‍പോല്‍ മുകില്‍മാലകള്‍ നീലമായ്
നിരെനിരന്നു നിറഞ്ഞതു കാണ്‍കിലോ
വിരുതൊടേ കപടം മറയാക്കിടും
തരുണിതന്‍ മുഖമോര്‍മ്മയില്‍ വന്നിടും

‘പുഷ്പിതാഗ്രശ്ലോകങ്ങള്‍

കവിതകളുണരും മനസ്സിലെല്ലാം
നിറയുവതെപ്പൊഴുമാത്മഹര്‍ഷഭാവം
കരളിലെ നിറവൊക്കെയൊത്തുചേര്‍ത്തി-
ട്ടൊരു നവലോകമുയര്‍ത്തിടും കവീന്ദ്രര്‍.

കവിതയില്‍ രചനാപടുത്വമേറാന്‍
സുരുചിരവാണി തെളിഞ്ഞു വന്നിടേണം
അതിനിവനുടനെത്തി നിന്റെ മുന്നില്‍
വിരവൊടു നല്‍ക,യനുഗ്രഹങ്ങള്‍ വാണീ.

അവിഹിതതരമായൊളിച്ചു വെച്ചൂ
പണമതു കാമറ കാട്ടി,ലോകര്‍ കണ്ടൂ
പണിയിതു തുടരാന്‍ കൊടുക്ക വെക്കം
പണമൊരു കെട്ടിനി ബോര്‍ഡുകാര്‍ക്കു,നോക്കാം.

അബലകളിതുമോര്‍ത്തിടേണമെന്നും
തരവഴികാട്ടിടുവോരെ മാട്ടിടൊല്ല
ഉടനടിയൊരു കോടതീല്‍ ഗമിക്ക
ഇതുപടി ചൊല്ലിയൊരുത്തനങ്ങിരിപ്പൂ.

നിരെനിരെ വിരിയുന്ന പൂക്കള്‍ കണ്ടാല്‍
പെരുകുവതെന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ മോദഭാവം
കരിനിറനിശതന്നില്‍ വാനിടത്തില്‍
ചിരിയൊടു താരകള്‍ നില്‍പ്പതോര്‍പ്പു ഞാനും.

‘മഞ്ജുഭാഷിണിയിലെ ശ്ലോകങ്ങള്‍.

തരമൊത്തപോലെ ചില കാര്യമോതുവേന്‍
കരുണാകരാ,കരുണയോടെ കേള്‍ക്ക നീ
പുരുശോഭ ചേര്‍ന്ന നവകാവ്യസൃഷ്ടിയില്‍
വിരവോടെനിക്കു കഴിവേകണം സദാ.

ചിരകാലമായിയിതുപോലെ വന്നു നി-
ന്നരികത്തിരുന്നു കളിചൊല്ലുവാന്‍ കൊതി
ഒരു നോക്കുനോക്കിയതിനൊത്ത കാലവും
വരുമെന്നതോര്‍ത്തു കഴിയുന്നു ഞാന്‍ സഖി.

ചിരിയോടെ വന്നു ഹൃദയത്തിലേറി നീ
വിരുതോടെ രാഗമതുപോലെ മൂളവേ
കരളിന്റെയുള്ളിലൊരു ഗാനസൌരഭം
വിരിയുന്നു,മെല്ലെ മമ മഞ്ജുഭാഷിണീ !

************************************************

Thursday, March 21, 2013

ശ്ലോകമാധുരി.49

ശ്ലോകമാധുരി.49

അരുമയാം പരിലാളനമോടെയെന്‍
കരളില്‍ മോദമിയറ്റിയ തെന്നലേ
വരുക,നീയിനിയെന്‍ പ്രിയതന്നൊടെന്‍
വിരഹവേദനതന്‍ കഥ ചൊല്ലുമോ?
ദ്രുതവിളംബിതം.

മാനംകവിഞ്ഞ നിറശോഭ നിറഞ്ഞുഡുക്കള്‍
മാനത്തിലാകെ നിറയുന്നു,മനോഭിരാമം !
മാനത്തില്‍ നോക്കു,മതിബിംബമതിന്റെ മദ്ധ്യേ
മാനിന്റെ രൂപമിത നീലിമ ചേര്‍ന്നു കാണ്മൂ.
വസന്തതിലകം.

വണ്ടിക്കാളകളായ് ജനിച്ചു പലജന്മങ്ങള്‍ വലഞ്ഞീടുവാ-
നുണ്ടാം കര്‍മ്മഫലത്തിനുഗ്രഗതിയെന്നിക്കൂട്ടരോര്‍ത്തീടിലും
ഉണ്ടാവില്ലൊരു മാറ്റമീ ഖലര്‍ ചിലര്‍ കാട്ടുന്ന ദുര്‍വൃത്തികള്‍
കണ്ടാല്‍ കഷ്ടമിതെന്നുരയ്ക്കില്‍ ജനമേ ,മിണ്ടുന്നവര്‍ മൂഢരാം!
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം.

ഭൂഭാരം ഭ്രംശമാക്കാന്‍ ഭുവനപതി തനിക്കിഷ്ടമാം മട്ടിലെന്നും
ഭൂ തന്നില്‍ ഭക്തരക്ഷയ്ക്കനവധിയവതാരങ്ങള്‍ കൈക്കൊണ്ടതാണേ
ഭൂനാഥന്‍തന്റെമുന്നില്‍ ഭുവിയിലെ ദുരിതം ഭസ്മമാക്കാനഭീഷ്ട്യാ
ഭൂയോഭൂയോ ഭജിക്കു,ന്നഭയവരദനേ ഭക്തിപൂര്‍വ്വം നമിപ്പൂ‍.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം

(രണ്ടു വൃത്തങ്ങളുടെ രസകരമായ ബന്ധം നോക്കൂ.ആകൃതി
ഛന്ദസ്സിലെ(22 അക്ഷരം) ആദ്യത്തെ ശ്ലോകത്തിലെ ഇരുപതാമത്തെ അക്ഷരം ‘ഗുരു’
രണ്ടു ലഘുവാക്കിയാല്‍ വികൃതി ഛന്ദസ്സില്‍ (23 അക്ഷരം) മറ്റൊരു വൃത്തം!ഇതൊരു
വികൃതി തന്നെ)


അനുപമമായൊരു കവിതയിലാണിതു മൊഴിവതു നിന്നോടെല്ലാം
ഇനിയൊരു ജീവിതമടിയനു നിന്നുടെയരികിലിരിക്കാന്‍ വേണം
കനിവൊടെ നീയൊരു വരമിതു നല്‍കണമതിനിനി വൈകീടൊല്ലാ
അടിയനെ നിന്നുടെ ചൊടിയിലെയാ മധുമുരളികയാക്കൂ കണ്ണാ.
കമലദിവാകരം

അനുപമമായൊരു കവിതയിലാണിതു മൊഴിവതു നിന്നൊടു മെല്ലേ
ഇനിയൊരു ജീവിതമടിയനു നിന്നുടെയരികിലിരിക്കുക വേണം
കനിവൊടെ നീയൊരു വരമിതു നല്‍കണമതിനിനി വൈകിട വേണ്ടാ
അടിയനെ നിന്നുടെ ചൊടിയിലെയാ മധുമുരളികയാക്കുക കണ്ണാ.
മണിഘൃണി.

വി.കെ,വി മേനോന്‍സാറിനു മറുപടി.

മുത്തുപോലെ പദഭംഗിയോടെയിവിടെത്തി കത്തതിനു മോദമായ്
ഇത്തരത്തില്‍ മറുവാക്കുരയ്ക്കുവതിനുള്‍ത്തടത്തിലുളവായൊരീ
വൃത്തമൊത്തപടിചേര്‍ത്ത കാവ്യസുമമുഗ്ദ്ധമാം കുസുമമഞ്ജരി
വൃത്തിയോടെ മമ  നന്ദിയോതുവതിനായയപ്പിതവിടേയ്ക്കു ഞാന്‍

തമ്മിലൊട്ടുമറിയില്ലയെന്നതിതിലൊട്ടുമിന്നു കുറയായ് വരാ
സന്മനസ്സിലുളവായിടുന്ന ലയകാവ്യഭാവപദഭംഗികള്‍
നന്മയോടെയിടചേര്‍ന്നു ‘സൌഹൃദസുമങ്ങളാ‘യ് പകരുമാ സുഖം
നമ്മളിന്നു സരസം സ്വദിച്ചിടുവതെന്നതോര്‍ക്കുകിലതാം വരം

എന്നുമെന്നുമിതുപോലെതന്നെ നവമുഗ്ദ്ധമാം കുസുമമഞ്ജരി
ഒന്നുചേര്‍ന്നുവിലസുന്നഭംഗി വരമായിടുന്ന തവ ഭാവവും
ഇന്നെനിക്കു ഹൃദയത്തിലേയ്ക്കു നറുമുത്തണിഞ്ഞ മണിമാല്യമായ്
തന്നതിന്നിവനു നന്ദിയോതുവതിനില്ല വാക്കുകള്‍  മഹാകവേ

സമസ്യാപൂരണങ്ങള്‍.

മോഹങ്ങള്‍ കേറിമറിയുന്ന വയസ്സില്‍ നിത്യം
ശീലങ്ങള്‍ തോന്ന്യപടിയായി നയിച്ചുപോയാല്‍
ആമങ്ങള്‍ കൂടുമുടനേ പരിഹാരമോര്‍ക്ക
രോഗങ്ങള്‍ നാടുവിടുമായവനെ ശ്രവിച്ചാല്‍.
വസന്തതിലകം .

കൂടുന്നു മോഷണ,മശാന്തിയതോടെ നിത്യം
കൂടുന്നു പീഡനപരമ്പര,യിന്നു ധാര്‍ഷ്ട്യം
കൂടുന്ന പാര്‍ട്ടികള്‍ ഭരിച്ചുമുടിച്ചു കഷ്ടം
നാടിന്നു ശാപമിവരാണിനിയെന്തു ചെയ്‌വൂ?
വസന്തതിലകം.

പരത്തിപ്പറഞ്ഞുള്ളകാര്യം നിനച്ചാല്‍
ഉരച്ചുള്ളതെല്ലാം മഹാഭോഷ്ക്കു തന്നെ
പെരുക്കും പ്രമേഹം കുരുക്കിട്ടിടുമ്പോള്‍
അരിക്കുണ്ടു കേമത്തമെന്നോര്‍ക്കണം നാം
ഭുജംഗപ്രയാതം.

വളിച്ച വിഡ്ഢിച്ചിരിയോടെ ദൂരേ
ഒളിച്ചുനില്‍പ്പുണ്ടൊരു സൂത്രശാലി
വളയ്ക്കുവാന്‍ പെണ്ണിനെ നോക്കിനോക്കി
വിളഞ്ഞവില്ലന്‍ പുതുപുഷ്പവില്ലന്‍
ഉപേന്ദ്രവജ്ര.

നിനയാതെ വരും ദുരിതങ്ങളിലെന്‍ -
മനമാകെ വലഞ്ഞുലയുംസമയേ
വിനയാകെയൊഴിഞ്ഞു സുഖംവരുവാന്‍
ജനനീ,തവ പാദമതേ ശരണം.
തോടകം.

അതിസുന്ദരപൂരണമൊന്നെഴുതാന്‍
മനമൊന്നുനിനച്ചു, ഫലം വിഫലം
ഇതിനിന്നൊരു പൂരണമോര്‍ത്തുവരാന്‍
ജനനീ തവപാദമതേ ശരണം.
തോടകം.

പല ബന്ധുരബന്ധമൊക്കെ നാം
മിഴിവായ് കാണ്മതു മിഥ്യയാം സഖേ
ഉലകത്തിലെ മായതന്നില്‍ നി-
ന്നിനിയും മോചിതരല്ല നിര്‍ണ്ണയം.

കുനുകൂന്തലുരപ്പു ദൈന്യമായ്
കനിവോടെത്തിയതൊന്നു കേള്‍ക്ക നാം
“വനിതാമണി,ഞങ്ങള്‍ കെട്ടില്‍ നി
ന്നിനിയും മോചിതരല്ല നിര്‍ണ്ണയം”
വിയോഗിനി.

കേറുന്നവര്‍ ഭരണമേല്‍ക്കെയുടന്‍ നടന്നു
കാറും മതേതരനയം തുടരും ഭരിക്കാന്‍
നാറുന്ന ജാതികളിയാണിതു കാണ്മു കഷ്ടം
മാറുന്നതല്ലിവിടെയീ പലജാതി വേഷം

കാറൊന്നു നിര്‍ത്തുവതിനായൊരു തര്‍ക്കമേറി
നാറുന്ന വാക്കുകളുരച്ചതു കേട്ടു താതര്‍
കേറുന്ന കോപമൊടു തല്ലു നടത്തി,പക്ഷേ
മാറുന്ന തല്ലി,വിടെയീ പലജാതി ‘വേഷം‘
വസന്തതിലകം.

ചതിയരായ ജനങ്ങളധര്‍മ്മികള്‍
ഗതിദുഷിച്ചവിധം നടകൊള്ളുകില്‍
അതിനു സാമമുരക്കിലിവന്നു സ-
മ്മതി വരില്ല,വരിക്കണമായുധം
ദ്രുതവിളം‌ബിതം.

കോലം സമം വികൃതവാക്കുകള്‍ ചേര്‍ത്തുവെച്ചു
സ്ഥൂലം പടച്ച രചനാബഹളങ്ങള്‍ മദ്ധ്യേ
മാല്യം കണക്കു മണിവാണി വിളങ്ങി നില്‍ക്കും
കാലം ജയിച്ച കവിതേ മനസാ നമിയ്ക്കാം
വസന്തതിലകം.

അരുമയാം പദം കോര്‍ത്തിണക്കിടും
സരളമാം വരം ശ്ലോകമോര്‍ത്തു നീ
സരസമാമൊരീ വേദിയില്‍ മുദാ
വരിക നിത്യവും ശ്ലോകമോതിടാന്‍

വരകൃപാകരീ,വാഗധീശ്വരീ
കരുണയോടെ നീയേകണേ വരം
വിരുതെനിക്കെഴാനെന്റെ നാവിലായ്
വരിക നിത്യവും ശ്ലോകമോതിടാന്‍.
സമ്മത.

വട്ടപ്പൊട്ടു,തുടുത്തതൂമലര്‍ വിടര്‍ന്നീടുന്നപോല്‍ ഭൂഷ ഹാ!
ഇഷ്ടപ്പെട്ട പദങ്ങളോടെവരുമീ ശ്ലോകം മനോഹാരിണി
മട്ടും ചേലുമതൊക്കെയൊട്ടു സരളം, ഹൃത്തില്‍ കടന്നൊത്തപോല്‍
പെട്ടാല്‍ ഭാഗ്യമുദിച്ചു പിന്നെയവനോ പോരില്ല തന്നിഷ്ടമായ്.

നാട്ടില്‍ ശല്യ,മൊരിറ്റുപോലുമവനില്‍ കാണുന്നതില്ലാ ഗുണം
വീട്ടില്‍ ചെന്നു വഴക്കു,തട്ടു ,ബഹളം, ഭാര്യയ്ക്കുടന്‍ മര്‍ദ്ദനം
മുട്ടാളത്തരമോടെയിങ്ങു വിലസുന്നീ ദുഷ്ടനാ ജേലിലായ്
പെട്ടാല്‍ ഭാഗ്യമുദിച്ചു പിന്നെയവനോ പോരില്ല തന്നിഷ്ടമായ്.
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം.


അന്‍പത്തൊന്നു സുവര്‍ണ്ണവര്‍ണ്ണനിറവായ് മിന്നുന്ന സൌഭാഗ്യമായ്
സമ്മോദം വിലസുന്ന വാണി തുണയാകേണം,വണങ്ങുന്നു ഞാന്‍
ഇമ്പം ചേര്‍ന്നൊരു കാവ്യമൊത്തമികവോടിത്ഥം രചിച്ചര്‍ഘ്യമായ്
അമ്മേ നിന്നുടെ മുന്‍പിലിന്നടിയനും വെയ്ക്കുന്നു ഭക്ത്യാദരം.

ഇമ്മട്ടെന്നെ വളര്‍ത്തിയിത്രമഹിതം സൌഭാഗ്യസംജീവനം
ധര്‍മ്മംപോല്‍ തരുവാനൊരുത്തി ഭുവനേ മാതാവുതാനോര്‍പ്പു ഞാന്‍
നിര്‍മ്മായം മമ ജീവനും സകലതും നിന്‍‌ദാനമാമൊക്കെയെ-
ന്നമ്മേ നിന്നുടെ മുന്‍പിലിന്നടിയനും വെയ്ക്കുന്നു ഭക്ത്യാദരം
ശാര്‍ദ്ദൂലവിക്രീഡിതം.

ഭക്തപ്രിയയിലെ സമസ്യാപൂരണങ്ങള്‍.

പാദാംഭോജം നമിക്കാം പലവുരു നിറവാം നാമമന്ത്രങ്ങള്‍ ചൊല്ലീ-
ട്ടാവുംവണ്ണം ഭജിക്കാം,നിരതരമതിനായാലയം തേടിയെത്താം
കാലം നോക്കാതടുക്കും രുജകളിലിനിയും വീണിടാതെന്നുമെന്നും
മാതാവേ കാത്തുരക്ഷിക്കുക കഴലിണയില്‍ ക്ഷീണനായ് വീഴുമെന്നേ.

ഏതാനുംകാലമായ് ഞാനുലകിതില്‍ ഖലനായ്‌ വാണു,ഭോഗം ശമിപ്പാന്‍
വീതാതങ്കംനടന്നാ രസമതിലുളവാമെന്നു തോന്നുംദശായാം
പാതിത്യംതന്നെയെല്ലാം സുദൃഢമിതുവിധം ചിന്തയായ് ,മാലകറ്റാന്‍
മാതാവേ കാത്തുരക്ഷിക്കുക കഴലിണയില്‍ ക്ഷീണനായ് വീഴുമെന്നേ.
സ്രഗ്ദ്ധര.


**************************************************